ὤν

See also: -ων, -ῶν, and -ών

Ancient Greek

Alternative forms

ἐών (eṓn) — Epic, Ionic

Etymology

From Proto-Hellenic *ehonts, from Proto-Indo-European *h₁sónts, present participle of *h₁es- (“to be”). Cognate with Latin sōns (“guilty”), Sanskrit सत् (sát, “being, essence, reality”), Albanian gjë (“thing”), English sooth (“true, a fact”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɔ̌ːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈon/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈon/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈon/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈon/

Participle

ὤν • (ṓn) m (feminine οὖσᾰ, neuter ὄν); first/third declension

present active participle of εἰμῐ́ (eimĭ́, “to be”)
actual; real

Declension

First and third declension of ὤν; οὖσᾰ; ὄν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὤν ṓn	οὖσᾰ oûsă	ὄν ón	ὄντε ónte	οὔσᾱ oúsā	ὄντε ónte	ὄντες óntes	οὖσαι oûsai	ὄντᾰ óntă
Genitive	ὄντος óntos	οὔσης oúsēs	ὄντος óntos	ὄντοιν óntoin	οὔσαιν oúsain	ὄντοιν óntoin	ὄντων óntōn	οὐσῶν ousôn	ὄντων óntōn
Dative	ὄντῐ óntĭ	οὔσῃ oúsēi	ὄντῐ óntĭ	ὄντοιν óntoin	οὔσαιν oúsain	ὄντοιν óntoin	οὖσῐ οὖσῐν oûsĭ(n)	οὔσαις oúsais	οὖσῐ οὖσῐν oûsĭ(n)
Accusative	ὄντᾰ óntă	οὖσᾰν oûsăn	ὄν ón	ὄντε ónte	οὔσᾱ oúsā	ὄντε ónte	ὄντᾰς óntăs	οὔσᾱς oúsās	ὄντᾰ óntă
Vocative	ὤν ṓn	οὖσᾰ oûsă	ὄν ón	ὄντε ónte	οὔσᾱ oúsā	ὄντε ónte	ὄντες óntes	οὖσαι oûsai	ὄντᾰ óntă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ὄντως óntōs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

ἀδούσιον (adoúsion)
ἁδούσιος (hadoúsios)
ἀεκόντως (aekóntōs)
ἀεκούσιος (aekoúsios)
ἀέκων (aékōn)
ᾱ̓κόντως (ākóntōs)
ἀκούσια n pl (akoúsia)
ἀκουσία f (akousía)
ἀκούσιον (akoúsion)
ἀκούσιος (akoúsios)
ᾱ̓́κων (ā́kōn)
ἀλλοτριούσιος (allotrioúsios)
ἁμαούσιος (hamaoúsios)
ἀμουσία (amousía)
ἀνακυλιοντούσιος (anakuliontoúsios)
ἀνεξούσιος (anexoúsios)
ἀνομοιοούσιος (anomoiooúsios)
ἀνομοιούσιος (anomoioúsios)
ἀνούσιον (anoúsion)
ἀπεριουσία (aperiousía)
ἀπουσία (apousía)
ἀποχρεόντως (apokhreóntōs)
ἀποχρώντως (apokhrṓntōs)
ἀρκεόντως (arkeóntōs)
ἁρμοζόντως (harmozóntōs)
ἀσυνουσία (asunousía)
αὐθεκούσιος (authekoúsios)
αὐτεξουσία (autexousía)
αὐτεξούσιον (autexoúsion)
αὐτεξούσιος (autexoúsios)
αὐτοεξούσιος (autoexoúsios)
αὐτοετεροούσιος (autoeterooúsios)
αὐτοομοούσιος (autoomooúsios)
αὐτοουσία (autoousía)
αὐτοούσιος (autooúsios)
αὐτοουσίωσις (autoousíōsis)
αὐτοϋπερούσιος (autoüperoúsios)
δεόντως (deóntōs)
διαφερόντως (diapheróntōs)
διούσιος (dioúsios)
ἐθελούσιος (etheloúsios)
ἑκοῦσα (hekoûsa)
ἑκούσια n pl (hekoúsia)
ἑκουσία f (hekousía)
ἑκουσιακούσιος (hekousiakoúsios)
ἑκούσιον (hekoúsion)
ἑκούσιος (hekoúsios)
ἑκών (hekṓn)
ἐλλειπόντως (elleipóntōs)
ἐν σμικροῖσιν ὤν (en smikroîsin ṓn)
ἐνθουσία (enthousía)
ἐνούσιος (enoúsios)
ἐξουσία (exousía)
ἐξουσία ἐστί σοι (exousía estí soi)
ἐξούσιος (exoúsios)
ἐόντως (eóntōs)
ἐπιουσία (epiousía)
ἐπιούσιος (epioúsios)
ἐπιπαρουσία (epiparousía)
ἐπουσία (epousía)
ἑτεροουσία (heteroousía)
ἑτεροούσιος (heterooúsios)
ἑτερούσιος (heteroúsios)
ἐφημερούσιος (ephēmeroúsios)
ἐχόντως (ekhóntōs)
ζεστολουσία (zestolousía)
ἡμερούσιος (hēmeroúsios)
κατασπουδαζόντως (kataspoudazóntōs)
κατεξουσία (katexousía)
λανθανόντως (lanthanóntōs)
λεχούσα (lekhoúsa)
λεχουσιά (lekhousiá)
μαζούσιος (mazoúsios)
μετουσία (metousía)
μετούσιος (metoúsios)
μονοούσιος (monooúsios)
νηφόντως (nēphóntōs)
νουνεχόντως (nounekhóntōs)
ξυνουσία (xunousía)
ὁλορούσιος (holoroúsios)
ὁμοιοούσιος (homoiooúsios)
ὁμοιούσιος (homoioúsios)
ὁμοουσία (homoousía)
ὁμοούσιον (homooúsion)
ὁμοούσιος (homooúsios)
ὄν (ón)
ὄντᾰ (óntă)
ὄντως (óntōs)
-όντως (-óntōs)
οὐρανουσία (ouranousía)
οὐσία (ousía)
οὐσία ἔγγειος (ousía éngeios)
οὐσιάζω (ousiázō)
οὐσίον (ousíon)
οὐσιόω (ousióō)
οὐσιῶ (ousiô)
οὐσίωσις (ousíōsis)
ὀφειλόντως (opheilóntōs)
παντεξουσία (pantexousía)
παντεξούσιος (pantexoúsios)
παραεξουσία (paraexousía)
παρουσία (parousía)
πεμπτουσία (pemptousía)
περιουσία (periousía)
περιούσιος (perioúsios)
πλεοναζόντως (pleonazóntōs)
πλημυρόντως (plēmuróntōs)
πολυούσιος (poluoúsios)
πολυπεριούσιος (poluperioúsios)
πρεπόντως (prepóntōs)
προανούσιος (proanoúsios)
προενούσιος (proenoúsios)
προσηκόντως (prosēkóntōs)
πυγούσιος (pugoúsios)
σιτηρουσία (sitērousía)
σοι τίς μετουσία (soi tís metousía)
συμπαρουσία (sumparousía)
συμφερόντως (sumpheróntōs)
συναρμοττόντως (sunarmottóntōs)
συνουσία (sunousía)
συνούσιος (sunoúsios)
συνυπεξούσιος (sunupexoúsios)
ταὐτούσιος (tautoúsios)
τριούσιος (trioúsios)
τυχόντως (tukhóntōs)
ὑγρουσία (hugrousía)
ὑπεξούσιος (hupexoúsios)
ὑπεραγόντως (huperagóntōs)
ὑπερβαλλόντως (huperballóntōs)
ὑπερόντως (huperóntōs)
ὑπερούσιος (huperoúsios)
ὐποεξουσία (upoexousía)
-ων (-ōn)

Related terms

ἰών (iṓn)

References

ὤν in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
G5607 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Smyth, Herbert Weir (1920), “Part II: Inflection”, in A Greek grammar for colleges, Cambridge: American Book Company, § 305: table of declined forms