ἀέκων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.é.kɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /aˈe.kon/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /aˈe.kon/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /aˈe.kon/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈe.kon/

Adjective

ᾰ̓έκων • (ăékōn) m (feminine ᾰ̓έκουσᾰ, neuter ᾰ̓έκον); first/third declension

Epic form of ᾱ̓́κων (ā́kōn)

Declension

First and third declension of ᾰ̓έκων; ᾰ̓έκουσᾰ; ᾰ̓έκον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ᾰ̓έκων ăékōn	ᾰ̓έκουσᾰ ăékousă	ᾰ̓έκον ăékon	ᾰ̓έκοντε ăékonte	ᾰ̓εκούσᾱ ăekoúsā	ᾰ̓έκοντε ăékonte	ᾰ̓έκοντες ăékontes	ᾰ̓έκουσαι ăékousai	ᾰ̓έκοντᾰ ăékontă
Genitive	ᾰ̓έκοντος ăékontos	ᾰ̓εκούσης ăekoúsēs	ᾰ̓έκοντος ăékontos	ᾰ̓εκόντοιῐ̈ν ăekóntoiĭ̈n	ᾰ̓εκούσαιῐ̈ν ăekoúsaiĭ̈n	ᾰ̓εκόντοιῐ̈ν ăekóntoiĭ̈n	ᾰ̓εκόντων ăekóntōn	ᾰ̓εκουσᾱ́ων ᾰ̓εκουσέων ᾰ̓εκουσῶν ăekousā́ōn ăekouséōn ăekousôn	ᾰ̓εκόντων ăekóntōn
Dative	ᾰ̓έκοντῐ ăékontĭ	ᾰ̓εκούσῃ ăekoúsēi	ᾰ̓έκοντῐ ăékontĭ	ᾰ̓εκόντοιῐ̈ν ăekóntoiĭ̈n	ᾰ̓εκούσαιῐ̈ν ăekoúsaiĭ̈n	ᾰ̓εκόντοιῐ̈ν ăekóntoiĭ̈n	ᾰ̓έκουσῐ ᾰ̓έκουσῐν ᾰ̓εκόντεσῐ ᾰ̓εκόντεσῐν ᾰ̓εκόντεσσῐ ᾰ̓εκόντεσσῐν ăékousĭ(n) ăekóntesĭ(n) ăekóntessĭ(n)	ᾰ̓εκούσῃσῐ ᾰ̓εκούσῃσῐν ᾰ̓εκούσῃς ᾰ̓εκούσαις ăekoúsēisĭ(n) ăekoúsēis ăekoúsais	ᾰ̓έκουσῐ ᾰ̓έκουσῐν ᾰ̓εκόντεσῐ ᾰ̓εκόντεσῐν ᾰ̓εκόντεσσῐ ᾰ̓εκόντεσσῐν ăékousĭ(n) ăekóntesĭ(n) ăekóntessĭ(n)
Accusative	ᾰ̓έκοντᾰ ăékontă	ᾰ̓έκουσᾰν ăékousăn	ᾰ̓έκον ăékon	ᾰ̓έκοντε ăékonte	ᾰ̓εκούσᾱ ăekoúsā	ᾰ̓έκοντε ăékonte	ᾰ̓έκοντᾰς ăékontăs	ᾰ̓εκούσᾱς ăekoúsās	ᾰ̓έκοντᾰ ăékontă
Vocative	ᾰ̓έκων ăékōn	ᾰ̓έκουσᾰ ăékousă	ᾰ̓έκον ăékon	ᾰ̓έκοντε ăékonte	ᾰ̓εκούσᾱ ăekoúsā	ᾰ̓έκοντε ăékonte	ᾰ̓έκοντες ăékontes	ᾰ̓έκουσαι ăékousai	ᾰ̓έκοντᾰ ăékontă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ᾰ̓εκόντως ăekóntōs			—			—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.