கட்டிக்கொள்

• கட்டிக்கொள்ளு (kaṭṭikkoḷḷu)

கட்டி (kaṭṭi, adverbial participle of கட்டு (kaṭṭu)) +‎ கொள் (koḷ).

• IPA^(key): /kɐʈːɪkːɔɭ/

கட்டிக்கொள் • (kaṭṭikkoḷ) (transitive)

1. to hug, embrace

   Synonyms: தழுவு (taḻuvu), அணை (aṇai), கட்டிப்பிடி (kaṭṭippiṭi)

2. to marry

   Synonyms: மண (maṇa), கல்யாணம் பண்ணு (kalyāṇam paṇṇu)

3. to cling to

   Synonym: பற்று (paṟṟu)

4. to bring round, bring within one's power or influence, conciliate

   Synonym: வசமாக்கு (vacamākku)

5. to lay up, accumulate, as virtuous deeds; to store up, as sins for future retribution

   Synonym: ஏற்றுக்கொள் (ēṟṟukkoḷ)

6. to clothe, tie around, as a garment

   Synonym: உடு (uṭu)

7. to seize, acquire, annex, take unjustly

   Synonym: அபகரி (apakari)

8. to bribe

   Synonym: லஞ்சம் கொடு (lañcam koṭu)

9. to make up, as a difference or a quarrel; to settle amicably, compromise

• University of Madras (1924–1936), “கட்டிக்கொள்-தல், கட்டிக்கொளு-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
• S. Ramakrishnan (1992), “கட்டிக்கொள்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
• N. Kathiraiver Pillai (1889), “கட்டிக்கொள்ளுதல்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928