முந்து

See also: முத்து

Tamil

Etymology

Etymology tree

Proto-Dravidian *mun

Tamil முன் (muṉ)der.

Tamil முந்து

From முன் (muṉ), ultimately from Proto-Dravidian *mun.

Cognates

Cognate with Kannada ಮುಂದು (mundu, “to precede”), Kodava ಮುಂದ್ (mundŭ, “to go ahead”), Kota (India) [script needed] (mund, “to go in first, act first”), Malayalam മുന്തുക (muntuka, “to overtake”), Tulu ಮುಂದೆರುನಿ (munderuni, “to advance”).

Pronunciation

IPA^(key): /mʊn̪d̪ʊ/, [mʊn̪d̪ɯ]

Verb

முந்து • (muntu) (intransitive)

to take precedence, precede; to take the lead; to be first; to be before the rest
Synonym: முற்படு (muṟpaṭu)
to be prior in time, place, etc.
Synonym: முற்படு (muṟpaṭu)
to come in front; to advance; to meet
Synonym: எதிர்ப்படு (etirppaṭu)
to go fast, rush; to overtake
Synonym: விரை (virai)
to surpass, excel
Synonym: சிற (ciṟa)
to be old; to be long-standing
to rise up
Synonym: மேலெழு (mēleḻu)

Conjugation

Conjugation of முந்து (muntu)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	முந்துகிறேன் muntukiṟēṉ	முந்துகிறாய் muntukiṟāy	முந்துகிறான் muntukiṟāṉ	முந்துகிறாள் muntukiṟāḷ	முந்துகிறார் muntukiṟār	முந்துகிறது muntukiṟatu
past	முந்தினேன் muntiṉēṉ	முந்தினாய் muntiṉāy	முந்தினான் muntiṉāṉ	முந்தினாள் muntiṉāḷ	முந்தினார் muntiṉār	முந்தியது muntiyatu
future	முந்துவேன் muntuvēṉ	முந்துவாய் muntuvāy	முந்துவான் muntuvāṉ	முந்துவாள் muntuvāḷ	முந்துவார் muntuvār	முந்தும் muntum
future negative	முந்தமாட்டேன் muntamāṭṭēṉ	முந்தமாட்டாய் muntamāṭṭāy	முந்தமாட்டான் muntamāṭṭāṉ	முந்தமாட்டாள் muntamāṭṭāḷ	முந்தமாட்டார் muntamāṭṭār	முந்தாது muntātu
negative	முந்தவில்லை muntavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	முந்துகிறோம் muntukiṟōm	முந்துகிறீர்கள் muntukiṟīrkaḷ	முந்துகிறார்கள் muntukiṟārkaḷ		முந்துகின்றன muntukiṉṟaṉa
past	முந்தினோம் muntiṉōm	முந்தினீர்கள் muntiṉīrkaḷ	முந்தினார்கள் muntiṉārkaḷ		முந்தின muntiṉa
future	முந்துவோம் muntuvōm	முந்துவீர்கள் muntuvīrkaḷ	முந்துவார்கள் muntuvārkaḷ		முந்துவன muntuvaṉa
future negative	முந்தமாட்டோம் muntamāṭṭōm	முந்தமாட்டீர்கள் muntamāṭṭīrkaḷ	முந்தமாட்டார்கள் muntamāṭṭārkaḷ		முந்தா muntā
negative	முந்தவில்லை muntavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	முந்து muntu			முந்துங்கள் muntuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	முந்தாதே muntātē			முந்தாதீர்கள் muntātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of முந்திவிடு (muntiviṭu)		past of முந்திவிட்டிரு (muntiviṭṭiru)		future of முந்திவிடு (muntiviṭu)
progressive	முந்திக்கொண்டிரு muntikkoṇṭiru
effective	முந்தப்படு muntappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	முந்த munta			முந்தாமல் இருக்க muntāmal irukka
potential	முந்தலாம் muntalām			முந்தாமல் இருக்கலாம் muntāmal irukkalām
cohortative	முந்தட்டும் muntaṭṭum			முந்தாமல் இருக்கட்டும் muntāmal irukkaṭṭum
casual conditional	முந்துவதால் muntuvatāl			முந்தாததால் muntātatāl
conditional	முந்தினால் muntiṉāl			முந்தாவிட்டால் muntāviṭṭāl
adverbial participle	முந்தி munti			முந்தாமல் muntāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	முந்துகிற muntukiṟa	முந்திய muntiya	முந்தும் muntum	முந்தாத muntāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	முந்துகிறவன் muntukiṟavaṉ	முந்துகிறவள் muntukiṟavaḷ	முந்துகிறவர் muntukiṟavar	முந்துகிறது muntukiṟatu	முந்துகிறவர்கள் muntukiṟavarkaḷ	முந்துகிறவை muntukiṟavai
past	முந்தியவன் muntiyavaṉ	முந்தியவள் muntiyavaḷ	முந்தியவர் muntiyavar	முந்தியது muntiyatu	முந்தியவர்கள் muntiyavarkaḷ	முந்தியவை muntiyavai
future	முந்துபவன் muntupavaṉ	முந்துபவள் muntupavaḷ	முந்துபவர் muntupavar	முந்துவது muntuvatu	முந்துபவர்கள் muntupavarkaḷ	முந்துபவை muntupavai
negative	முந்தாதவன் muntātavaṉ	முந்தாதவள் muntātavaḷ	முந்தாதவர் muntātavar	முந்தாதது muntātatu	முந்தாதவர்கள் muntātavarkaḷ	முந்தாதவை muntātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	முந்துவது muntuvatu		முந்துதல் muntutal		முந்தல் muntal

Antonyms

பிந்து (pintu)

Derived terms

முந்த (munta)
முந்தன் (muntaṉ)
முந்தல் (muntal)
முந்தாநாள் (muntānāḷ)
முந்தி (munti)
முந்தின (muntiṉa)
முந்திய (muntiya)
முந்துநூல் (muntunūl)
முந்துறு (muntuṟu)
முந்தூழ் (muntūḻ)
முந்தை (muntai)
முந்தைய (muntaiya)

Proverbs

பந்திக்கு முந்து, படைக்குப் பிந்து (pantikku muntu, paṭaikkup pintu)

Noun

முந்து • (muntu) (uncommon)

antiquity
Synonym: பழமை (paḻamai)
priority
Synonym: முன்பு (muṉpu)
beginning
Synonym: தொடக்கம் (toṭakkam)

Declension

u-stem declension of முந்து (muntu) (singular only)
	singular	plural
nominative	முந்து muntu	-
vocative	முந்தே muntē	-
accusative	முந்தை muntai	-
dative	முந்துக்கு muntukku	-
benefactive	முந்துக்காக muntukkāka	-
genitive 1	முந்துடைய muntuṭaiya	-
genitive 2	முந்தின் muntiṉ	-
locative 1	முந்தில் muntil	-
locative 2	முந்திடம் muntiṭam	-
sociative 1	முந்தோடு muntōṭu	-
sociative 2	முந்துடன் muntuṭaṉ	-
instrumental	முந்தால் muntāl	-
ablative	முந்திலிருந்து muntiliruntu	-

References

University of Madras (1924–1936), “முந்து-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
Miron Winslow (1862), “முந்து”, in A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil, Madras: P. R. Hunt
S. Ramakrishnan (1992), “முந்து”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]