பிந்து

See also: பித்து

Tamil

Pronunciation

IPA^(key): /pɪn̪d̪ʊ/, [pɪn̪d̪ɯ]
Audio: (file)

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Dravidian *pin

Tamil பின் (piṉ)der.

Tamil பிந்து

From பின் (piṉ), ultimately from Proto-Dravidian *pin. Compare பின்று (piṉṟu).

Verb

பிந்து • (pintu) (intransitive)

to go behind; to be behind; to fall in the rear; to go down, as in a class; to happen subsequently; to be subsequent in time, birth or origin
Synonyms: பின்னிடு (piṉṉiṭu), பிற்படு (piṟpaṭu)
to be inferior in rank, etc.
Synonym: தாழ் (tāḻ)
to be backward, tardy, slow; to loiter, delay, lag; to lose time, as a clock or watch
Synonym: பின்னடை (piṉṉaṭai)

Conjugation

Conjugation of பிந்து (pintu)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	பிந்துகிறேன் pintukiṟēṉ	பிந்துகிறாய் pintukiṟāy	பிந்துகிறான் pintukiṟāṉ	பிந்துகிறாள் pintukiṟāḷ	பிந்துகிறார் pintukiṟār	பிந்துகிறது pintukiṟatu
past	பிந்தினேன் pintiṉēṉ	பிந்தினாய் pintiṉāy	பிந்தினான் pintiṉāṉ	பிந்தினாள் pintiṉāḷ	பிந்தினார் pintiṉār	பிந்தியது pintiyatu
future	பிந்துவேன் pintuvēṉ	பிந்துவாய் pintuvāy	பிந்துவான் pintuvāṉ	பிந்துவாள் pintuvāḷ	பிந்துவார் pintuvār	பிந்தும் pintum
future negative	பிந்தமாட்டேன் pintamāṭṭēṉ	பிந்தமாட்டாய் pintamāṭṭāy	பிந்தமாட்டான் pintamāṭṭāṉ	பிந்தமாட்டாள் pintamāṭṭāḷ	பிந்தமாட்டார் pintamāṭṭār	பிந்தாது pintātu
negative	பிந்தவில்லை pintavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	பிந்துகிறோம் pintukiṟōm	பிந்துகிறீர்கள் pintukiṟīrkaḷ	பிந்துகிறார்கள் pintukiṟārkaḷ		பிந்துகின்றன pintukiṉṟaṉa
past	பிந்தினோம் pintiṉōm	பிந்தினீர்கள் pintiṉīrkaḷ	பிந்தினார்கள் pintiṉārkaḷ		பிந்தின pintiṉa
future	பிந்துவோம் pintuvōm	பிந்துவீர்கள் pintuvīrkaḷ	பிந்துவார்கள் pintuvārkaḷ		பிந்துவன pintuvaṉa
future negative	பிந்தமாட்டோம் pintamāṭṭōm	பிந்தமாட்டீர்கள் pintamāṭṭīrkaḷ	பிந்தமாட்டார்கள் pintamāṭṭārkaḷ		பிந்தா pintā
negative	பிந்தவில்லை pintavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	பிந்து pintu			பிந்துங்கள் pintuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	பிந்தாதே pintātē			பிந்தாதீர்கள் pintātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of பிந்திவிடு (pintiviṭu)		past of பிந்திவிட்டிரு (pintiviṭṭiru)		future of பிந்திவிடு (pintiviṭu)
progressive	பிந்திக்கொண்டிரு pintikkoṇṭiru
effective	பிந்தப்படு pintappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	பிந்த pinta			பிந்தாமல் இருக்க pintāmal irukka
potential	பிந்தலாம் pintalām			பிந்தாமல் இருக்கலாம் pintāmal irukkalām
cohortative	பிந்தட்டும் pintaṭṭum			பிந்தாமல் இருக்கட்டும் pintāmal irukkaṭṭum
casual conditional	பிந்துவதால் pintuvatāl			பிந்தாததால் pintātatāl
conditional	பிந்தினால் pintiṉāl			பிந்தாவிட்டால் pintāviṭṭāl
adverbial participle	பிந்தி pinti			பிந்தாமல் pintāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	பிந்துகிற pintukiṟa	பிந்திய pintiya	பிந்தும் pintum	பிந்தாத pintāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	பிந்துகிறவன் pintukiṟavaṉ	பிந்துகிறவள் pintukiṟavaḷ	பிந்துகிறவர் pintukiṟavar	பிந்துகிறது pintukiṟatu	பிந்துகிறவர்கள் pintukiṟavarkaḷ	பிந்துகிறவை pintukiṟavai
past	பிந்தியவன் pintiyavaṉ	பிந்தியவள் pintiyavaḷ	பிந்தியவர் pintiyavar	பிந்தியது pintiyatu	பிந்தியவர்கள் pintiyavarkaḷ	பிந்தியவை pintiyavai
future	பிந்துபவன் pintupavaṉ	பிந்துபவள் pintupavaḷ	பிந்துபவர் pintupavar	பிந்துவது pintuvatu	பிந்துபவர்கள் pintupavarkaḷ	பிந்துபவை pintupavai
negative	பிந்தாதவன் pintātavaṉ	பிந்தாதவள் pintātavaḷ	பிந்தாதவர் pintātavar	பிந்தாதது pintātatu	பிந்தாதவர்கள் pintātavarkaḷ	பிந்தாதவை pintātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	பிந்துவது pintuvatu		பிந்துதல் pintutal		பிந்தல் pintal

Antonyms

முந்து (muntu)

Derived terms

பிந்தி (pinti)
பிந்திய (pintiya)
பிந்தைய (pintaiya)

Proverbs

பந்திக்கு முந்து, படைக்குப் பிந்து (pantikku muntu, paṭaikkup pintu)

Etymology 2

Borrowed from Sanskrit बिन्दु (bindu). Doublet of விந்து (vintu).

Pronunciation

(also) IPA^(key): /bɪn̪d̪ʊ/, [bɪn̪d̪ɯ]

Noun

பிந்து • (pintu) (rare)

drop of water
Synonym: துளி (tuḷi)
semen
Synonym: சுக்கிலம் (cukkilam)
speck, spot, mark
Synonym: புள்ளி (puḷḷi)

Declension

u-stem declension of பிந்து (pintu)
	singular	plural
nominative	பிந்து pintu	பிந்துகள் pintukaḷ
vocative	பிந்தே pintē	பிந்துகளே pintukaḷē
accusative	பிந்தை pintai	பிந்துகளை pintukaḷai
dative	பிந்துக்கு pintukku	பிந்துகளுக்கு pintukaḷukku
benefactive	பிந்துக்காக pintukkāka	பிந்துகளுக்காக pintukaḷukkāka
genitive 1	பிந்துடைய pintuṭaiya	பிந்துகளுடைய pintukaḷuṭaiya
genitive 2	பிந்தின் pintiṉ	பிந்துகளின் pintukaḷiṉ
locative 1	பிந்தில் pintil	பிந்துகளில் pintukaḷil
locative 2	பிந்திடம் pintiṭam	பிந்துகளிடம் pintukaḷiṭam
sociative 1	பிந்தோடு pintōṭu	பிந்துகளோடு pintukaḷōṭu
sociative 2	பிந்துடன் pintuṭaṉ	பிந்துகளுடன் pintukaḷuṭaṉ
instrumental	பிந்தால் pintāl	பிந்துகளால் pintukaḷāl
ablative	பிந்திலிருந்து pintiliruntu	பிந்துகளிலிருந்து pintukaḷiliruntu

References

University of Madras (1924–1936), “பிந்து-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “பிந்து”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
S. Ramakrishnan (1992), “பிந்து”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]

Tamil

Pronunciation

Etymology 1

Verb

Conjugation

Antonyms

Derived terms

Etymology 2

Pronunciation

Noun

Declension

References

Further reading