kaṭ
See also: Appendix:Variations of "kat"
Kamta
Etymology
Etymology tree
Inherited from Prakrit 𑀓𑀝𑁆𑀝𑀇 (kaṭṭaï), from Sanskrit कर्त॑ति (kártati, “to cut”), from कृ॒न्तति॑ (kṛntáti), from Proto-Indo-Iranian *kr̥ntáti. Cognate with Assamese কাট (kat), Bengali কাটা (kaṭa), Sylheti ꠇꠣꠐꠣ (xaṭa).
Verb
kaṭ
Conjugation
impersonal forms of kaṭ
| Stem | kaṭ |
|---|---|
| Gerund | kaṭ |
| Conjugative | kaṭia |
| Infinitive | kaiṭpar |
| Agentive | kaṭure |
| Converb | kaiṭte |
| Progressive participle | kaiṭte kaiṭte |
| Reason | kaṭat |
| Conditional participle | kaiṭle |
| Perfect participle | kaṭia |
| Habitual participle | kaṭia kaṭia |
Conjugation forms of kaṭ
| Person | First person | Second person | Third person | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| informal | formal | informal | formal | |||||
| singular | plural | singular | plural | singular | plural | |||
| muĩ | amra | tuĩ | tömra | oĩ | umra | |||
| Present | ||||||||
| Imperfective | kaṭoṅ | kaṭi | kaṭiṣ | kaṭen | kaṭe | |||
| Continuous | kaṭia asoṅ | kaṭia asi | kaṭia asiṣ | kaṭia asen | kaṭia ase | |||
| Perfective | kaiṭsoṅ | kaṭsi | kaiṭsiṣ | kaiṭsen | kaiṭse | |||
| Past | ||||||||
| Recent | kaiṭluṅ | kaiṭloṅ | kaiṭlu | kaiṭlen | kaṭil ~ kaṭilek | |||
| Distant & Habitual | kaiṭsiluṅ | kaiṭsiloṅ | kaiṭsilu | kaiṭsilen | kaṭisil ~ kaṭisilek | |||
| Continuous | kaṭia asluṅ | kaṭia aisloṅ | kaṭia aslu | kaṭi aislen | kaṭia asil ~ kaṭia aislek | |||
| Future | ||||||||
| Indicative | kaṭim | kaṭmö | kaṭpu | kaṭpen | kaṭpe | |||
| Continuous | kaṭia thakim | kaṭia thakmö | kaṭia thakpu | kaṭia thaikpen | kaṭia thaikpe | |||
| Others | ||||||||
| Imperative | — | kaṭek | kaṭen | kaṭuk | ||||
Prasuni
Etymology
Borrowed from early Kamkata-viri *kāṭ.
Noun
kaṭ (Pronz)[1]