Tamil
Pronunciation
Etymology 1
Cognate with Malayalam വെറുക്കുക (veṟukkuka).
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Verb
வெறு • (veṟu)
- (transitive) to detest, loathe, abhor, be disgusted with
- Synonym: அருவரு (aruvaru)
- (transitive) to hate; dislike
- Synonym: பகை (pakai)
- (transitive) to become or be angry at
- Synonyms: கோபி (kōpi), சினங்கொள் (ciṉaṅkoḷ)
- (transitive) to be sick of something
- (intransitive, rare) to abound
- Synonym: மிகு (miku)
- (intransitive, rare) to be afflicted
Conjugation
Conjugation of வெறு (veṟu)
| singular affective
|
first
|
second
|
third masculine
|
third feminine
|
third honorific
|
third neuter
|
| நான்
|
நீ
|
அவன்
|
அவள்
|
அவர்
|
அது
|
| present
|
வெறுக்கிறேன் veṟukkiṟēṉ
|
வெறுக்கிறாய் veṟukkiṟāy
|
வெறுக்கிறான் veṟukkiṟāṉ
|
வெறுக்கிறாள் veṟukkiṟāḷ
|
வெறுக்கிறார் veṟukkiṟār
|
வெறுக்கிறது veṟukkiṟatu
|
| past
|
வெறுத்தேன் veṟuttēṉ
|
வெறுத்தாய் veṟuttāy
|
வெறுத்தான் veṟuttāṉ
|
வெறுத்தாள் veṟuttāḷ
|
வெறுத்தார் veṟuttār
|
வெறுத்தது veṟuttatu
|
| future
|
வெறுப்பேன் veṟuppēṉ
|
வெறுப்பாய் veṟuppāy
|
வெறுப்பான் veṟuppāṉ
|
வெறுப்பாள் veṟuppāḷ
|
வெறுப்பார் veṟuppār
|
வெறுக்கும் veṟukkum
|
| future negative
|
வெறுக்கமாட்டேன் veṟukkamāṭṭēṉ
|
வெறுக்கமாட்டாய் veṟukkamāṭṭāy
|
வெறுக்கமாட்டான் veṟukkamāṭṭāṉ
|
வெறுக்கமாட்டாள் veṟukkamāṭṭāḷ
|
வெறுக்கமாட்டார் veṟukkamāṭṭār
|
வெறுக்காது veṟukkātu
|
| negative
|
வெறுக்கவில்லை veṟukkavillai
|
| plural affective
|
first
|
second (or singular polite)
|
third epicene
|
third neuter
|
நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)
|
நீங்கள்
|
அவர்கள்
|
அவை
|
| present
|
வெறுக்கிறோம் veṟukkiṟōm
|
வெறுக்கிறீர்கள் veṟukkiṟīrkaḷ
|
வெறுக்கிறார்கள் veṟukkiṟārkaḷ
|
வெறுக்கின்றன veṟukkiṉṟaṉa
|
| past
|
வெறுத்தோம் veṟuttōm
|
வெறுத்தீர்கள் veṟuttīrkaḷ
|
வெறுத்தார்கள் veṟuttārkaḷ
|
வெறுத்தன veṟuttaṉa
|
| future
|
வெறுப்போம் veṟuppōm
|
வெறுப்பீர்கள் veṟuppīrkaḷ
|
வெறுப்பார்கள் veṟuppārkaḷ
|
வெறுப்பன veṟuppaṉa
|
| future negative
|
வெறுக்கமாட்டோம் veṟukkamāṭṭōm
|
வெறுக்கமாட்டீர்கள் veṟukkamāṭṭīrkaḷ
|
வெறுக்கமாட்டார்கள் veṟukkamāṭṭārkaḷ
|
வெறுக்கா veṟukkā
|
| negative
|
வெறுக்கவில்லை veṟukkavillai
|
| imperative
|
singular
|
plural (or singular polite)
|
வெறு veṟu
|
வெறுங்கள் veṟuṅkaḷ
|
| negative imperative
|
singular
|
plural (or singular polite)
|
வெறுக்காதே veṟukkātē
|
வெறுக்காதீர்கள் veṟukkātīrkaḷ
|
| perfect
|
present
|
past
|
future
|
| past of வெறுத்துவிடு (veṟuttuviṭu)
|
past of வெறுத்துவிட்டிரு (veṟuttuviṭṭiru)
|
future of வெறுத்துவிடு (veṟuttuviṭu)
|
| progressive
|
வெறுத்துக்கொண்டிரு veṟuttukkoṇṭiru
|
| effective
|
வெறுக்கப்படு veṟukkappaṭu
|
| non-finite forms
|
plain
|
negative
|
| infinitive
|
வெறுக்க veṟukka
|
வெறுக்காமல் இருக்க veṟukkāmal irukka
|
| potential
|
வெறுக்கலாம் veṟukkalām
|
வெறுக்காமல் இருக்கலாம் veṟukkāmal irukkalām
|
| cohortative
|
வெறுக்கட்டும் veṟukkaṭṭum
|
வெறுக்காமல் இருக்கட்டும் veṟukkāmal irukkaṭṭum
|
| casual conditional
|
வெறுப்பதால் veṟuppatāl
|
வெறுக்காததால் veṟukkātatāl
|
| conditional
|
வெறுத்தால் veṟuttāl
|
வெறுக்காவிட்டால் veṟukkāviṭṭāl
|
| adverbial participle
|
வெறுத்து veṟuttu
|
வெறுக்காமல் veṟukkāmal
|
| adjectival participle
|
present
|
past
|
future
|
negative
|
வெறுக்கிற veṟukkiṟa
|
வெறுத்த veṟutta
|
வெறுக்கும் veṟukkum
|
வெறுக்காத veṟukkāta
|
| verbal noun
|
singular
|
plural
|
| masculine
|
feminine
|
honorific
|
neuter
|
epicene
|
neuter
|
| present
|
வெறுக்கிறவன் veṟukkiṟavaṉ
|
வெறுக்கிறவள் veṟukkiṟavaḷ
|
வெறுக்கிறவர் veṟukkiṟavar
|
வெறுக்கிறது veṟukkiṟatu
|
வெறுக்கிறவர்கள் veṟukkiṟavarkaḷ
|
வெறுக்கிறவை veṟukkiṟavai
|
| past
|
வெறுத்தவன் veṟuttavaṉ
|
வெறுத்தவள் veṟuttavaḷ
|
வெறுத்தவர் veṟuttavar
|
வெறுத்தது veṟuttatu
|
வெறுத்தவர்கள் veṟuttavarkaḷ
|
வெறுத்தவை veṟuttavai
|
| future
|
வெறுப்பவன் veṟuppavaṉ
|
வெறுப்பவள் veṟuppavaḷ
|
வெறுப்பவர் veṟuppavar
|
வெறுப்பது veṟuppatu
|
வெறுப்பவர்கள் veṟuppavarkaḷ
|
வெறுப்பவை veṟuppavai
|
| negative
|
வெறுக்காதவன் veṟukkātavaṉ
|
வெறுக்காதவள் veṟukkātavaḷ
|
வெறுக்காதவர் veṟukkātavar
|
வெறுக்காதது veṟukkātatu
|
வெறுக்காதவர்கள் veṟukkātavarkaḷ
|
வெறுக்காதவை veṟukkātavai
|
| gerund
|
Form I
|
Form II
|
Form III
|
வெறுப்பது veṟuppatu
|
வெறுத்தல் veṟuttal
|
வெறுக்கல் veṟukkal
|
Derived terms
Etymology 2
Cognate with Kannada ಬಱು (baṟu), Malayalam വെറു (veṟu).
Adjective
வெறு • (veṟu) (only in combinations)
- empty, plain, blank, void, bare, dummy
- hollow
- idle, useless
- ignorant
Derived terms
References
- University of Madras (1924–1936), “வெறு-த்தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
- “வெறு”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023