Tamil
Etymology 1
Back-formation from கோபம் (kōpam, “anger”) + -இ (-i), from Sanskrit कोप (kopa, “anger, rage, ire”).
Pronunciation
- IPA(key): /koːbɪ/, [koːbi]
Verb
கோபி • (kōpi)
- (intransitive) to anger, become angry
- Synonym: வெறு (veṟu)
- (intransitive) to be angry, indignant, offended; to take umbrage
- (intransitive) to be irritated
- (transitive) to be angry with, to reprove, check, reprimand
Conjugation
Conjugation of கோபி (kōpi)
| singular affective
|
first
|
second
|
third masculine
|
third feminine
|
third honorific
|
third neuter
|
| நான்
|
நீ
|
அவன்
|
அவள்
|
அவர்
|
அது
|
| present
|
கோபிக்கிறேன் kōpikkiṟēṉ
|
கோபிக்கிறாய் kōpikkiṟāy
|
கோபிக்கிறான் kōpikkiṟāṉ
|
கோபிக்கிறாள் kōpikkiṟāḷ
|
கோபிக்கிறார் kōpikkiṟār
|
கோபிக்கிறது kōpikkiṟatu
|
| past
|
கோபித்தேன் kōpittēṉ
|
கோபித்தாய் kōpittāy
|
கோபித்தான் kōpittāṉ
|
கோபித்தாள் kōpittāḷ
|
கோபித்தார் kōpittār
|
கோபித்தது kōpittatu
|
| future
|
கோபிப்பேன் kōpippēṉ
|
கோபிப்பாய் kōpippāy
|
கோபிப்பான் kōpippāṉ
|
கோபிப்பாள் kōpippāḷ
|
கோபிப்பார் kōpippār
|
கோபிக்கும் kōpikkum
|
| future negative
|
கோபிக்கமாட்டேன் kōpikkamāṭṭēṉ
|
கோபிக்கமாட்டாய் kōpikkamāṭṭāy
|
கோபிக்கமாட்டான் kōpikkamāṭṭāṉ
|
கோபிக்கமாட்டாள் kōpikkamāṭṭāḷ
|
கோபிக்கமாட்டார் kōpikkamāṭṭār
|
கோபிக்காது kōpikkātu
|
| negative
|
கோபிக்கவில்லை kōpikkavillai
|
| plural affective
|
first
|
second (or singular polite)
|
third epicene
|
third neuter
|
நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)
|
நீங்கள்
|
அவர்கள்
|
அவை
|
| present
|
கோபிக்கிறோம் kōpikkiṟōm
|
கோபிக்கிறீர்கள் kōpikkiṟīrkaḷ
|
கோபிக்கிறார்கள் kōpikkiṟārkaḷ
|
கோபிக்கின்றன kōpikkiṉṟaṉa
|
| past
|
கோபித்தோம் kōpittōm
|
கோபித்தீர்கள் kōpittīrkaḷ
|
கோபித்தார்கள் kōpittārkaḷ
|
கோபித்தன kōpittaṉa
|
| future
|
கோபிப்போம் kōpippōm
|
கோபிப்பீர்கள் kōpippīrkaḷ
|
கோபிப்பார்கள் kōpippārkaḷ
|
கோபிப்பன kōpippaṉa
|
| future negative
|
கோபிக்கமாட்டோம் kōpikkamāṭṭōm
|
கோபிக்கமாட்டீர்கள் kōpikkamāṭṭīrkaḷ
|
கோபிக்கமாட்டார்கள் kōpikkamāṭṭārkaḷ
|
கோபிக்கா kōpikkā
|
| negative
|
கோபிக்கவில்லை kōpikkavillai
|
| imperative
|
singular
|
plural (or singular polite)
|
கோபி kōpi
|
கோபியுங்கள் kōpiyuṅkaḷ
|
| negative imperative
|
singular
|
plural (or singular polite)
|
கோபிக்காதே kōpikkātē
|
கோபிக்காதீர்கள் kōpikkātīrkaḷ
|
| perfect
|
present
|
past
|
future
|
| past of கோபித்துவிடு (kōpittuviṭu)
|
past of கோபித்துவிட்டிரு (kōpittuviṭṭiru)
|
future of கோபித்துவிடு (kōpittuviṭu)
|
| progressive
|
கோபித்துக்கொண்டிரு kōpittukkoṇṭiru
|
| effective
|
கோபிக்கப்படு kōpikkappaṭu
|
| non-finite forms
|
plain
|
negative
|
| infinitive
|
கோபிக்க kōpikka
|
கோபிக்காமல் இருக்க kōpikkāmal irukka
|
| potential
|
கோபிக்கலாம் kōpikkalām
|
கோபிக்காமல் இருக்கலாம் kōpikkāmal irukkalām
|
| cohortative
|
கோபிக்கட்டும் kōpikkaṭṭum
|
கோபிக்காமல் இருக்கட்டும் kōpikkāmal irukkaṭṭum
|
| casual conditional
|
கோபிப்பதால் kōpippatāl
|
கோபிக்காததால் kōpikkātatāl
|
| conditional
|
கோபித்தால் kōpittāl
|
கோபிக்காவிட்டால் kōpikkāviṭṭāl
|
| adverbial participle
|
கோபித்து kōpittu
|
கோபிக்காமல் kōpikkāmal
|
| adjectival participle
|
present
|
past
|
future
|
negative
|
கோபிக்கிற kōpikkiṟa
|
கோபித்த kōpitta
|
கோபிக்கும் kōpikkum
|
கோபிக்காத kōpikkāta
|
| verbal noun
|
singular
|
plural
|
| masculine
|
feminine
|
honorific
|
neuter
|
epicene
|
neuter
|
| present
|
கோபிக்கிறவன் kōpikkiṟavaṉ
|
கோபிக்கிறவள் kōpikkiṟavaḷ
|
கோபிக்கிறவர் kōpikkiṟavar
|
கோபிக்கிறது kōpikkiṟatu
|
கோபிக்கிறவர்கள் kōpikkiṟavarkaḷ
|
கோபிக்கிறவை kōpikkiṟavai
|
| past
|
கோபித்தவன் kōpittavaṉ
|
கோபித்தவள் kōpittavaḷ
|
கோபித்தவர் kōpittavar
|
கோபித்தது kōpittatu
|
கோபித்தவர்கள் kōpittavarkaḷ
|
கோபித்தவை kōpittavai
|
| future
|
கோபிப்பவன் kōpippavaṉ
|
கோபிப்பவள் kōpippavaḷ
|
கோபிப்பவர் kōpippavar
|
கோபிப்பது kōpippatu
|
கோபிப்பவர்கள் kōpippavarkaḷ
|
கோபிப்பவை kōpippavai
|
| negative
|
கோபிக்காதவன் kōpikkātavaṉ
|
கோபிக்காதவள் kōpikkātavaḷ
|
கோபிக்காதவர் kōpikkātavar
|
கோபிக்காதது kōpikkātatu
|
கோபிக்காதவர்கள் kōpikkātavarkaḷ
|
கோபிக்காதவை kōpikkātavai
|
| gerund
|
Form I
|
Form II
|
Form III
|
கோபிப்பது kōpippatu
|
கோபித்தல் kōpittal
|
கோபிக்கல் kōpikkal
|
Etymology 2
Ultimately from Mongolian Говь (Govʹ) or ᠭᠣᠪᠢ (Ɣobi).
Pronunciation
- IPA(key): /koːbɪ/, [koːbi], /ɡoːbɪ/, [ɡoːbi]
Proper noun
கோபி • (kōpi)
- Gobi (a large desert in Asia, spanning the countries of Mongolia and China)
Declension
i-stem declension of கோபி (kōpi) (singular only)
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
கோபி kōpi
|
-
|
| vocative
|
கோபியே kōpiyē
|
-
|
| accusative
|
கோபியை kōpiyai
|
-
|
| dative
|
கோபிக்கு kōpikku
|
-
|
| benefactive
|
கோபிக்காக kōpikkāka
|
-
|
| genitive 1
|
கோபியுடைய kōpiyuṭaiya
|
-
|
| genitive 2
|
கோபியின் kōpiyiṉ
|
-
|
| locative 1
|
கோபியில் kōpiyil
|
-
|
| locative 2
|
கோபியிடம் kōpiyiṭam
|
-
|
| sociative 1
|
கோபியோடு kōpiyōṭu
|
-
|
| sociative 2
|
கோபியுடன் kōpiyuṭaṉ
|
-
|
| instrumental
|
கோபியால் kōpiyāl
|
-
|
| ablative
|
கோபியிலிருந்து kōpiyiliruntu
|
-
|
Etymology 3
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- IPA(key): /koːbɪ/, [koːbi], /ɡoːbɪ/, [ɡoːbi]
Noun
கோபி • (kōpi)
- yellowish red pigment mixed with lime used for painting a building, or to apply on one’s head
Declension
i-stem declension of கோபி (kōpi) (singular only)
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
கோபி kōpi
|
-
|
| vocative
|
கோபியே kōpiyē
|
-
|
| accusative
|
கோபியை kōpiyai
|
-
|
| dative
|
கோபிக்கு kōpikku
|
-
|
| benefactive
|
கோபிக்காக kōpikkāka
|
-
|
| genitive 1
|
கோபியுடைய kōpiyuṭaiya
|
-
|
| genitive 2
|
கோபியின் kōpiyiṉ
|
-
|
| locative 1
|
கோபியில் kōpiyil
|
-
|
| locative 2
|
கோபியிடம் kōpiyiṭam
|
-
|
| sociative 1
|
கோபியோடு kōpiyōṭu
|
-
|
| sociative 2
|
கோபியுடன் kōpiyuṭaṉ
|
-
|
| instrumental
|
கோபியால் kōpiyāl
|
-
|
| ablative
|
கோபியிலிருந்து kōpiyiliruntu
|
-
|
References
- University of Madras (1924–1936), “கோபி-த்தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
- “கோபி”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023
- S. Ramakrishnan (1992), “கோபி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]