கண்கட்டு

See also: கண்கட்டி

Tamil

Alternative forms

Etymology

Compound of கண் (kaṇ, eye(s)) +‎ கட்டு (kaṭṭu, to tie, fasten). Compare கண்கட்டிவித்தை (kaṇkaṭṭivittai). Cognate with Telugu కనుకట్టు (kanukaṭṭu) (noun).

Pronunciation

  • IPA(key): /kɐɳɡɐʈːʊ/, [kɐɳɡɐʈːɯ]

Verb

கண்கட்டு • (kaṇkaṭṭu) (transitive)

  1. to blindfold, hoodwink
  2. to blind the eyes by magic

Conjugation

Noun

கண்கட்டு • (kaṇkaṭṭu)

  1. blindfolding, blindman's buff

Declension

u-stem declension of கண்கட்டு (kaṇkaṭṭu)
singular plural
nominative கண்கட்டு
kaṇkaṭṭu
கண்கட்டுகள்
kaṇkaṭṭukaḷ
vocative கண்கட்டே
kaṇkaṭṭē
கண்கட்டுகளே
kaṇkaṭṭukaḷē
accusative கண்கட்டை
kaṇkaṭṭai
கண்கட்டுகளை
kaṇkaṭṭukaḷai
dative கண்கட்டுக்கு
kaṇkaṭṭukku
கண்கட்டுகளுக்கு
kaṇkaṭṭukaḷukku
benefactive கண்கட்டுக்காக
kaṇkaṭṭukkāka
கண்கட்டுகளுக்காக
kaṇkaṭṭukaḷukkāka
genitive 1 கண்கட்டுடைய
kaṇkaṭṭuṭaiya
கண்கட்டுகளுடைய
kaṇkaṭṭukaḷuṭaiya
genitive 2 கண்கட்டின்
kaṇkaṭṭiṉ
கண்கட்டுகளின்
kaṇkaṭṭukaḷiṉ
locative 1 கண்கட்டில்
kaṇkaṭṭil
கண்கட்டுகளில்
kaṇkaṭṭukaḷil
locative 2 கண்கட்டிடம்
kaṇkaṭṭiṭam
கண்கட்டுகளிடம்
kaṇkaṭṭukaḷiṭam
sociative 1 கண்கட்டோடு
kaṇkaṭṭōṭu
கண்கட்டுகளோடு
kaṇkaṭṭukaḷōṭu
sociative 2 கண்கட்டுடன்
kaṇkaṭṭuṭaṉ
கண்கட்டுகளுடன்
kaṇkaṭṭukaḷuṭaṉ
instrumental கண்கட்டால்
kaṇkaṭṭāl
கண்கட்டுகளால்
kaṇkaṭṭukaḷāl
ablative கண்கட்டிலிருந்து
kaṇkaṭṭiliruntu
கண்கட்டுகளிலிருந்து
kaṇkaṭṭukaḷiliruntu

Derived terms

  • கண்கட்டுவித்தை (kaṇkaṭṭuvittai)

References