கண்
See also: -கண்
Kota (India)
Etymology
Inherited from Proto-Dravidian *kaṇ. Cognate with Telugu కన్ను (kannu, “eye”), Kannada ಕಣ್ಣು (kaṇṇu, “eye”), Malayalam കണ്ണ് (kaṇṇŭ, “eye”), Tamil கண் (kaṇ).
Noun
கண் (kaṇ)
References
- Burrow, T.; Emeneau, M. B. (1984), “kaṇ”, in A Dravidian etymological dictionary, 2nd edition, Oxford University Press, →ISBN, page 109.
Tamil
Picture dictionary
|
Click on labels in the image. |
Alternative forms
- கண்ணு (kaṇṇu) — Spoken Tamil[1]
Pronunciation
- IPA(key): /kɐɳ/
Audio: (file) - Hyphenation: கண்
- Rhymes: -ɐɳ
Etymology 1
From Old Tamil 𑀓𑀡𑁆 (kaṇ), from Proto-Dravidian *kaṇ (“eye”).
Cognates
Related to காண் (kāṇ, “to see”).
Noun
கண் • (kaṇ)
- (anatomy) eye
- Synonym: விழி (viḻi)
- (figuratively) liking, desire
- (botany) eye or hollow marks (on a coconut, palm fruit)
- dark eyelike spot on the feathers of certain birds (such as a peacock)
- keeping an eye out
- view, perspective
- Synonyms: கண்ணோட்டம் (kaṇṇōṭṭam), நோக்கு (nōkku)
- aperture, orifice, perforation
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | கண் kaṇ |
கண்கள் kaṇkaḷ |
| vocative | கண்ணே kaṇṇē |
கண்களே kaṇkaḷē |
| accusative | கண்ணை kaṇṇai |
கண்களை kaṇkaḷai |
| dative | கண்ணுக்கு kaṇṇukku |
கண்களுக்கு kaṇkaḷukku |
| benefactive | கண்ணுக்காக kaṇṇukkāka |
கண்களுக்காக kaṇkaḷukkāka |
| genitive 1 | கண்ணுடைய kaṇṇuṭaiya |
கண்களுடைய kaṇkaḷuṭaiya |
| genitive 2 | கண்ணின் kaṇṇiṉ |
கண்களின் kaṇkaḷiṉ |
| locative 1 | கண்ணில் kaṇṇil |
கண்களில் kaṇkaḷil |
| locative 2 | கண்ணிடம் kaṇṇiṭam |
கண்களிடம் kaṇkaḷiṭam |
| sociative 1 | கண்ணோடு kaṇṇōṭu |
கண்களோடு kaṇkaḷōṭu |
| sociative 2 | கண்ணுடன் kaṇṇuṭaṉ |
கண்களுடன் kaṇkaḷuṭaṉ |
| instrumental | கண்ணால் kaṇṇāl |
கண்களால் kaṇkaḷāl |
| ablative | கண்ணிலிருந்து kaṇṇiliruntu |
கண்களிலிருந்து kaṇkaḷiliruntu |
Derived terms
- அங்கயற்கண்ணி (aṅkayaṟkaṇṇi)
- இன்கண் (iṉkaṇ)
- கணவன் (kaṇavaṉ)
- கணு (kaṇu)
- -கண் (-kaṇ)
- கண்கட்டு (kaṇkaṭṭu)
- கண்கலங்கு (kaṇkalaṅku)
- கண்காட்சி (kaṇkāṭci)
- கண்காணம் (kaṇkāṇam)
- கண்காணி (kaṇkāṇi)
- கண்ணகி (kaṇṇaki)
- கண்ணன் (kaṇṇaṉ)
- கண்ணமரம் (kaṇṇamaram)
- கண்ணய (kaṇṇaya)
- கண்ணா (kaṇṇā)
- கண்ணாடி (kaṇṇāṭi)
- கண்ணாம்பூச்சி (kaṇṇāmpūcci)
- கண்ணாளன் (kaṇṇāḷaṉ)
- கண்ணீர் (kaṇṇīr)
- கண்ணே (kaṇṇē)
- கண்ணோட்டம் (kaṇṇōṭṭam)
- கண்மணி (kaṇmaṇi)
- கண்றாவி (kaṇṟāvi)
- கண்விழி (kaṇviḻi)
- காடைக்கண்ணி (kāṭaikkaṇṇi)
- பீலிக்கண் (pīlikkaṇ)
- மாலைக்கண் (mālaikkaṇ)
Etymology 2
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Noun
கண் • (kaṇ)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | கண் kaṇ |
கண்கள் kaṇkaḷ |
| vocative | கண்ணே kaṇṇē |
கண்களே kaṇkaḷē |
| accusative | கண்ணை kaṇṇai |
கண்களை kaṇkaḷai |
| dative | கண்ணுக்கு kaṇṇukku |
கண்களுக்கு kaṇkaḷukku |
| benefactive | கண்ணுக்காக kaṇṇukkāka |
கண்களுக்காக kaṇkaḷukkāka |
| genitive 1 | கண்ணுடைய kaṇṇuṭaiya |
கண்களுடைய kaṇkaḷuṭaiya |
| genitive 2 | கண்ணின் kaṇṇiṉ |
கண்களின் kaṇkaḷiṉ |
| locative 1 | கண்ணில் kaṇṇil |
கண்களில் kaṇkaḷil |
| locative 2 | கண்ணிடம் kaṇṇiṭam |
கண்களிடம் kaṇkaḷiṭam |
| sociative 1 | கண்ணோடு kaṇṇōṭu |
கண்களோடு kaṇkaḷōṭu |
| sociative 2 | கண்ணுடன் kaṇṇuṭaṉ |
கண்களுடன் kaṇkaḷuṭaṉ |
| instrumental | கண்ணால் kaṇṇāl |
கண்களால் kaṇkaḷāl |
| ablative | கண்ணிலிருந்து kaṇṇiliruntu |
கண்களிலிருந்து kaṇkaḷiliruntu |
References
- S. Ramakrishnan (1992), “கண்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [2]
- “கண்”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023