odświętność
Polish
Etymology
Etymology tree
From odświętny + -ość.[1] First attested in 1859.[2]
Pronunciation
- IPA(key): /ɔtˈɕfjɛnt.nɔɕt͡ɕ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɛntnɔɕt͡ɕ
- Syllabification: od‧święt‧ność
Noun
odświętność f
Declension
Declension of odświętność
| singular | |
|---|---|
| nominative | odświętność |
| genitive | odświętności |
| dative | odświętności |
| accusative | odświętność |
| instrumental | odświętnością |
| locative | odświętności |
| vocative | odświętności |
References
- ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “odświętność”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
- ^ Gazeta Warszawska (in Polish), number 222, 24 August 1859
Further reading
- odświętność in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- odświętność in Polish dictionaries at PWN
- odświętność in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego