Karabük

English

Etymology

Borrowed from Turkish Karabük.

Proper noun

Karabük

  1. A province in the Black Sea region, Turkey.
  2. A district of Karabük Province, Turkey.
  3. A municipality, the capital of Karabük district and Karabük Province, Turkey.

Translations

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish قره بوك (kara bük); equivalent to kara (black) +‎ bük (corner).

Pronunciation

  • IPA(key): /kɑˈɾɑ.byc/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: Ka‧ra‧bük

Proper noun

Karabük

  1. Karabük (a province in the Black Sea region, Turkey)
  2. Karabük (a district of Karabük Province, Turkey)
  3. Karabük (a municipality, the capital of Karabük district and Karabük Province, Turkey)

Declension

Declension of Karabük
singular plural
nominative Karabük Karabükler
accusative Karabük'ü Karabükleri
dative Karabük'e Karabüklere
locative Karabük'te Karabüklerde
ablative Karabük'ten Karabüklerden
genitive Karabük'ün Karabüklerin
Possessive forms of Karabük
singular plural
benim (my) Karabük'üm Karabüklerim
senin (your) Karabük'ün Karabüklerin
onun (his/her/its) Karabük'ü Karabükleri
bizim (our) Karabük'ümüz Karabüklerimiz
sizin (your) Karabük'ünüz Karabükleriniz
onların (their) Karabük'ü Karabükleri

Derived terms

  • Karabüklü

See also