Mardin

English

Etymology

From Turkish Mardin.

Proper noun

Mardin

  1. A province and metropolitan municipality in southeastern Turkey.
  2. A city, the capital of Mardin Province, Turkey.

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish ماردین (Mardin), from Arabic مَارْدِين (mārdīn), from Classical Syriac ܡܪܕܝܢ (mardīn, merdīn)

Pronunciation

  • IPA(key): [mɑɾ.din]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: Mar‧din

Proper noun

Mardin

  1. Mardin (a province and metropolitan municipality in southeastern Turkey)
  2. Mardin (a city, the capital of Mardin Province, Turkey)

Declension

Declension of Mardin
singular plural
nominative Mardin Mardinler
accusative Mardin'i Mardinleri
dative Mardin'e Mardinlere
locative Mardin'de Mardinlerde
ablative Mardin'den Mardinlerden
genitive Mardin'in Mardinlerin
Possessive forms of Mardin
singular plural
benim (my) Mardin'im Mardinlerim
senin (your) Mardin'in Mardinlerin
onun (his/her/its) Mardin'i Mardinleri
bizim (our) Mardin'imiz Mardinlerimiz
sizin (your) Mardin'iniz Mardinleriniz
onların (their) Mardin'i
Mardinleri
Mardinleri

Derived terms

  • Mardinli

See also