Bilecik

See also: bilecik

English

Proper noun

Bilecik

  1. A province in midwest Turkey.
  2. A district of Bilecik Province, Turkey.
  3. A municipality, the capital of Bilecik district and Bilecik Province, Turkey.

Translations

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish بیله‌جك (Bilecik).

Pronunciation

  • IPA(key): /bi.le.dʒik̟/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: Bi‧le‧cik

Proper noun

Bilecik

  1. Bilecik (a province in midwest Turkey)
  2. Bilecik (a district of Bilecik Province, Turkey)
  3. Bilecik (a municipality, the capital of Bilecik district and Bilecik Province, Turkey)

Declension

Declension of Bilecik
singular plural
nominative Bilecik Bilecikler / Bilecik'ler
accusative Bilecik'i Bilecikleri / Bilecik'leri
dative Bilecik'e Bileciklere / Bilecik'lere
locative Bilecik'te Bileciklerde / Bilecik'lerde
ablative Bilecik'ten Bileciklerden / Bilecik'lerden
genitive Bilecik'in Bileciklerin / Bilecik'lerin
Possessive forms of Bilecik
singular plural
benim (my) Bilecik'im Bileciklerim
senin (your) Bilecik'in Bileciklerin
onun (his/her/its) Bilecik'i Bilecikleri
bizim (our) Bilecik'imiz Bileciklerimiz
sizin (your) Bilecik'iniz Bilecikleriniz
onların (their) Bilecik'i
Bilecikleri
Bilecikleri

Derived terms

  • Bilecikli

See also