வை

• IPA^(key): /ʋɐɪ̯/
• (Tamil Nadu, Spoken Tamil) IPA^(key): [ʋɐj ~ ʋɛj ~ ʋɪj ~ ʋiː]

Compare cognates Malayalam വെക്കുക (vekkuka), Telugu వేయు (vēyu).

வை • (vai)

1. (transitive) to put, place, lay, set

   Synonyms: போடு (pōṭu), இடு (iṭu)

   பணத்தைப் பெட்டியில் வைத்தேன்.

   paṇattaip peṭṭiyil vaittēṉ.

   I put the money in the box.

   தலையில் பூ வைத்துக்கொண்டாள்.

   talaiyil pū vaittukkoṇṭāḷ.

   She placed a flower on her head.

2. to have, own, possess

   உன்னிடம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறேன்.

   uṉṉiṭam nampikkai vaittirukkiṟēṉ.

   I have trust in you.

3. (auxiliary) used with the infinitive of a verb to express a causative

   அவன் என்னைச் சிரிக்க வைத்தான்.

   avaṉ eṉṉaic cirikka vaittāṉ.

   He made me laugh.

4. (auxiliary) used with a transitive verb to express an action with some future purpose

   கதவைத் திறந்து வை.

   katavait tiṟantu vai.

   Keep the door open (in case someone comes).

   குப்பை ஓலை பெட்டியில் போட்டு வைத்தார்கள்.

   kuppai ōlai peṭṭiyil pōṭṭu vaittārkaḷ.

   They put the trash into a leaf basket (for later disposal).

Both வை (vai) and போடு (pōṭu) can be translated as "put", but the former refers to careful, deliberate placing while the latter is somewhat reckless.

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

வை • (vai)

1. to scold, blame
2. to abuse

• Johann Philipp Fabricius (1779), “வை”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972
• University of Madras (1924–1936), “வை-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
• University of Madras (1924–1936), “வை-த்தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press