நிமிர்த்து

See also: நிமிர்ந்து

Tamil

Alternative forms

நிமுத்து (nimuttu) — Spoken Tamil^[1]

Etymology

Causative of நிமிர் (nimir), from நிமிர் (nimir) +‎ -த்து (-ttu). Cognate with Kannada ನಿಮಿರ್ಚು (nimircu), Malayalam നിവർത്തുക (nivaṟttuka).

Pronunciation

IPA^(key): /n̪ɪmɪɾt̪ːʊ/, [n̪ɪmɪɾt̪ːɯ]

Verb

நிமிர்த்து • (nimirttu) (transitive)

to straighten up, raise, set upright, as a pot
Synonym: உயர்த்து (uyarttu)
to unfold, uncoil, as an ola
to improve, as one's circumstances
Synonym: சீர்ப்படுத்து (cīrppaṭuttu)
to thrash, beat severely
Synonym: புடை (puṭai)

Conjugation

Conjugation of நிமிர்த்து (nimirttu)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	நிமிர்த்துகிறேன் nimirttukiṟēṉ	நிமிர்த்துகிறாய் nimirttukiṟāy	நிமிர்த்துகிறான் nimirttukiṟāṉ	நிமிர்த்துகிறாள் nimirttukiṟāḷ	நிமிர்த்துகிறார் nimirttukiṟār	நிமிர்த்துகிறது nimirttukiṟatu
past	நிமிர்த்தினேன் nimirttiṉēṉ	நிமிர்த்தினாய் nimirttiṉāy	நிமிர்த்தினான் nimirttiṉāṉ	நிமிர்த்தினாள் nimirttiṉāḷ	நிமிர்த்தினார் nimirttiṉār	நிமிர்த்தியது nimirttiyatu
future	நிமிர்த்துவேன் nimirttuvēṉ	நிமிர்த்துவாய் nimirttuvāy	நிமிர்த்துவான் nimirttuvāṉ	நிமிர்த்துவாள் nimirttuvāḷ	நிமிர்த்துவார் nimirttuvār	நிமிர்த்தும் nimirttum
future negative	நிமிர்த்தமாட்டேன் nimirttamāṭṭēṉ	நிமிர்த்தமாட்டாய் nimirttamāṭṭāy	நிமிர்த்தமாட்டான் nimirttamāṭṭāṉ	நிமிர்த்தமாட்டாள் nimirttamāṭṭāḷ	நிமிர்த்தமாட்டார் nimirttamāṭṭār	நிமிர்த்தாது nimirttātu
negative	நிமிர்த்தவில்லை nimirttavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	நிமிர்த்துகிறோம் nimirttukiṟōm	நிமிர்த்துகிறீர்கள் nimirttukiṟīrkaḷ	நிமிர்த்துகிறார்கள் nimirttukiṟārkaḷ		நிமிர்த்துகின்றன nimirttukiṉṟaṉa
past	நிமிர்த்தினோம் nimirttiṉōm	நிமிர்த்தினீர்கள் nimirttiṉīrkaḷ	நிமிர்த்தினார்கள் nimirttiṉārkaḷ		நிமிர்த்தின nimirttiṉa
future	நிமிர்த்துவோம் nimirttuvōm	நிமிர்த்துவீர்கள் nimirttuvīrkaḷ	நிமிர்த்துவார்கள் nimirttuvārkaḷ		நிமிர்த்துவன nimirttuvaṉa
future negative	நிமிர்த்தமாட்டோம் nimirttamāṭṭōm	நிமிர்த்தமாட்டீர்கள் nimirttamāṭṭīrkaḷ	நிமிர்த்தமாட்டார்கள் nimirttamāṭṭārkaḷ		நிமிர்த்தா nimirttā
negative	நிமிர்த்தவில்லை nimirttavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	நிமிர்த்து nimirttu			நிமிர்த்துங்கள் nimirttuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	நிமிர்த்தாதே nimirttātē			நிமிர்த்தாதீர்கள் nimirttātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of நிமிர்த்திவிடு (nimirttiviṭu)		past of நிமிர்த்திவிட்டிரு (nimirttiviṭṭiru)		future of நிமிர்த்திவிடு (nimirttiviṭu)
progressive	நிமிர்த்திக்கொண்டிரு nimirttikkoṇṭiru
effective	நிமிர்த்தப்படு nimirttappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	நிமிர்த்த nimirtta			நிமிர்த்தாமல் இருக்க nimirttāmal irukka
potential	நிமிர்த்தலாம் nimirttalām			நிமிர்த்தாமல் இருக்கலாம் nimirttāmal irukkalām
cohortative	நிமிர்த்தட்டும் nimirttaṭṭum			நிமிர்த்தாமல் இருக்கட்டும் nimirttāmal irukkaṭṭum
casual conditional	நிமிர்த்துவதால் nimirttuvatāl			நிமிர்த்தாததால் nimirttātatāl
conditional	நிமிர்த்தினால் nimirttiṉāl			நிமிர்த்தாவிட்டால் nimirttāviṭṭāl
adverbial participle	நிமிர்த்தி nimirtti			நிமிர்த்தாமல் nimirttāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	நிமிர்த்துகிற nimirttukiṟa	நிமிர்த்திய nimirttiya	நிமிர்த்தும் nimirttum	நிமிர்த்தாத nimirttāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	நிமிர்த்துகிறவன் nimirttukiṟavaṉ	நிமிர்த்துகிறவள் nimirttukiṟavaḷ	நிமிர்த்துகிறவர் nimirttukiṟavar	நிமிர்த்துகிறது nimirttukiṟatu	நிமிர்த்துகிறவர்கள் nimirttukiṟavarkaḷ	நிமிர்த்துகிறவை nimirttukiṟavai
past	நிமிர்த்தியவன் nimirttiyavaṉ	நிமிர்த்தியவள் nimirttiyavaḷ	நிமிர்த்தியவர் nimirttiyavar	நிமிர்த்தியது nimirttiyatu	நிமிர்த்தியவர்கள் nimirttiyavarkaḷ	நிமிர்த்தியவை nimirttiyavai
future	நிமிர்த்துபவன் nimirttupavaṉ	நிமிர்த்துபவள் nimirttupavaḷ	நிமிர்த்துபவர் nimirttupavar	நிமிர்த்துவது nimirttuvatu	நிமிர்த்துபவர்கள் nimirttupavarkaḷ	நிமிர்த்துபவை nimirttupavai
negative	நிமிர்த்தாதவன் nimirttātavaṉ	நிமிர்த்தாதவள் nimirttātavaḷ	நிமிர்த்தாதவர் nimirttātavar	நிமிர்த்தாதது nimirttātatu	நிமிர்த்தாதவர்கள் nimirttātavarkaḷ	நிமிர்த்தாதவை nimirttātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	நிமிர்த்துவது nimirttuvatu		நிமிர்த்துதல் nimirttutal		நிமிர்த்தல் nimirttal

References

^ Miron Winslow (1862), “நிமிர்த்து”, in A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil, Madras: P. R. Hunt

University of Madras (1924–1936), “நிமிர்த்து-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press