கைம்மாறு

See also: கைமாறு and கைமாற்று

Tamil

Alternative forms

Etymology

From கை (kai, hand) +‎ மாறு (māṟu, change).

Pronunciation

  • IPA(key): /kɐɪ̯mːaːrʊ/, [kɐɪ̯mːaːrɯ]
  • Audio:(file)

Noun

கைம்மாறு • (kaimmāṟu)

  1. substitute, exchange
  2. recompense, return (usually made out of gratitude)

Declension

u-stem declension of கைம்மாறு (kaimmāṟu)
singular plural
nominative கைம்மாறு
kaimmāṟu
கைம்மாறுகள்
kaimmāṟukaḷ
vocative கைம்மாறே
kaimmāṟē
கைம்மாறுகளே
kaimmāṟukaḷē
accusative கைம்மாறை
kaimmāṟai
கைம்மாறுகளை
kaimmāṟukaḷai
dative கைம்மாறுக்கு
kaimmāṟukku
கைம்மாறுகளுக்கு
kaimmāṟukaḷukku
benefactive கைம்மாறுக்காக
kaimmāṟukkāka
கைம்மாறுகளுக்காக
kaimmāṟukaḷukkāka
genitive 1 கைம்மாறுடைய
kaimmāṟuṭaiya
கைம்மாறுகளுடைய
kaimmāṟukaḷuṭaiya
genitive 2 கைம்மாறின்
kaimmāṟiṉ
கைம்மாறுகளின்
kaimmāṟukaḷiṉ
locative 1 கைம்மாறில்
kaimmāṟil
கைம்மாறுகளில்
kaimmāṟukaḷil
locative 2 கைம்மாறிடம்
kaimmāṟiṭam
கைம்மாறுகளிடம்
kaimmāṟukaḷiṭam
sociative 1 கைம்மாறோடு
kaimmāṟōṭu
கைம்மாறுகளோடு
kaimmāṟukaḷōṭu
sociative 2 கைம்மாறுடன்
kaimmāṟuṭaṉ
கைம்மாறுகளுடன்
kaimmāṟukaḷuṭaṉ
instrumental கைம்மாறால்
kaimmāṟāl
கைம்மாறுகளால்
kaimmāṟukaḷāl
ablative கைம்மாறிலிருந்து
kaimmāṟiliruntu
கைம்மாறுகளிலிருந்து
kaimmāṟukaḷiliruntu

Verb

கைம்மாறு • (kaimmāṟu) (obsolete)

  1. (transitive) to assume, partake, usurp
    Synonym: மேற்கொள் (mēṟkoḷ)

Conjugation

References