கைமாறு

See also: கைம்மாறு and கைமாற்று

Tamil

Etymology

From கை (kai, hand) +‎ மாறு (māṟu, to change). Cognate with Tulu ಕೈಮಾರು (kaimāru).

Pronunciation

  • IPA(key): /kɐɪ̯maːrʊ/, [kɐɪ̯maːrɯ]
  • Audio:(file)

Verb

கைமாறு • (kaimāṟu)

  1. (intransitive) to change hands, as a thing when sold
  2. (intransitive) to be relieved in work, as by relays
  3. (intransitive) to change one's conduct
  4. (intransitive) to change sides, leave one party and join another
  5. (transitive) to exchange, as commodities

Conjugation

Noun

கைமாறு • (kaimāṟu)

  1. (colloquial) alternative form of கைம்மாறு (kaimmāṟu)

Declension

u-stem declension of கைமாறு (kaimāṟu)
singular plural
nominative கைமாறு
kaimāṟu
கைமாறுகள்
kaimāṟukaḷ
vocative கைமாறே
kaimāṟē
கைமாறுகளே
kaimāṟukaḷē
accusative கைமாறை
kaimāṟai
கைமாறுகளை
kaimāṟukaḷai
dative கைமாறுக்கு
kaimāṟukku
கைமாறுகளுக்கு
kaimāṟukaḷukku
benefactive கைமாறுக்காக
kaimāṟukkāka
கைமாறுகளுக்காக
kaimāṟukaḷukkāka
genitive 1 கைமாறுடைய
kaimāṟuṭaiya
கைமாறுகளுடைய
kaimāṟukaḷuṭaiya
genitive 2 கைமாறின்
kaimāṟiṉ
கைமாறுகளின்
kaimāṟukaḷiṉ
locative 1 கைமாறில்
kaimāṟil
கைமாறுகளில்
kaimāṟukaḷil
locative 2 கைமாறிடம்
kaimāṟiṭam
கைமாறுகளிடம்
kaimāṟukaḷiṭam
sociative 1 கைமாறோடு
kaimāṟōṭu
கைமாறுகளோடு
kaimāṟukaḷōṭu
sociative 2 கைமாறுடன்
kaimāṟuṭaṉ
கைமாறுகளுடன்
kaimāṟukaḷuṭaṉ
instrumental கைமாறால்
kaimāṟāl
கைமாறுகளால்
kaimāṟukaḷāl
ablative கைமாறிலிருந்து
kaimāṟiliruntu
கைமாறுகளிலிருந்து
kaimāṟukaḷiliruntu

References