உமி

Tamil

Pronunciation

IPA^(key): /ʊmɪ/, [ʊmi]
Audio: (file)

Etymology 1

Compare குமி (kumi, “to overbeat, as rice”).

Cognates

Cognate with Kannada ಉಮಿ (umi), ಉಮ್ಮಿ (ummi), Malayalam ഉമി (umi), Telugu ఉముక (umuka), Tulu ಉಮಿ (umi), ಉಮ್ಮಿ (ummi).

Noun

உமி • (umi)

husk, chaff
Synonym: தொலி (toli)

Declension

i-stem declension of உமி (umi)
	singular	plural
nominative	உமி umi	உமிகள் umikaḷ
vocative	உமியே umiyē	உமிகளே umikaḷē
accusative	உமியை umiyai	உமிகளை umikaḷai
dative	உமிக்கு umikku	உமிகளுக்கு umikaḷukku
benefactive	உமிக்காக umikkāka	உமிகளுக்காக umikaḷukkāka
genitive 1	உமியுடைய umiyuṭaiya	உமிகளுடைய umikaḷuṭaiya
genitive 2	உமியின் umiyiṉ	உமிகளின் umikaḷiṉ
locative 1	உமியில் umiyil	உமிகளில் umikaḷil
locative 2	உமியிடம் umiyiṭam	உமிகளிடம் umikaḷiṭam
sociative 1	உமியோடு umiyōṭu	உமிகளோடு umikaḷōṭu
sociative 2	உமியுடன் umiyuṭaṉ	உமிகளுடன் umikaḷuṭaṉ
instrumental	உமியால் umiyāl	உமிகளால் umikaḷāl
ablative	உமியிலிருந்து umiyiliruntu	உமிகளிலிருந்து umikaḷiliruntu

Derived terms

குத்துமி (kuttumi)

Verb

உமி • (umi) (intransitive)

to become chaff
to become insipid, spoiled

Conjugation

Conjugation of உமி (umi)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	உமிக்கிறேன் umikkiṟēṉ	உமிக்கிறாய் umikkiṟāy	உமிக்கிறான் umikkiṟāṉ	உமிக்கிறாள் umikkiṟāḷ	உமிக்கிறார் umikkiṟār	உமிக்கிறது umikkiṟatu
past	உமித்தேன் umittēṉ	உமித்தாய் umittāy	உமித்தான் umittāṉ	உமித்தாள் umittāḷ	உமித்தார் umittār	உமித்தது umittatu
future	உமிப்பேன் umippēṉ	உமிப்பாய் umippāy	உமிப்பான் umippāṉ	உமிப்பாள் umippāḷ	உமிப்பார் umippār	உமிக்கும் umikkum
future negative	உமிக்கமாட்டேன் umikkamāṭṭēṉ	உமிக்கமாட்டாய் umikkamāṭṭāy	உமிக்கமாட்டான் umikkamāṭṭāṉ	உமிக்கமாட்டாள் umikkamāṭṭāḷ	உமிக்கமாட்டார் umikkamāṭṭār	உமிக்காது umikkātu
negative	உமிக்கவில்லை umikkavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	உமிக்கிறோம் umikkiṟōm	உமிக்கிறீர்கள் umikkiṟīrkaḷ	உமிக்கிறார்கள் umikkiṟārkaḷ		உமிக்கின்றன umikkiṉṟaṉa
past	உமித்தோம் umittōm	உமித்தீர்கள் umittīrkaḷ	உமித்தார்கள் umittārkaḷ		உமித்தன umittaṉa
future	உமிப்போம் umippōm	உமிப்பீர்கள் umippīrkaḷ	உமிப்பார்கள் umippārkaḷ		உமிப்பன umippaṉa
future negative	உமிக்கமாட்டோம் umikkamāṭṭōm	உமிக்கமாட்டீர்கள் umikkamāṭṭīrkaḷ	உமிக்கமாட்டார்கள் umikkamāṭṭārkaḷ		உமிக்கா umikkā
negative	உமிக்கவில்லை umikkavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	உமி umi			உமியுங்கள் umiyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	உமிக்காதே umikkātē			உமிக்காதீர்கள் umikkātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of உமித்துவிடு (umittuviṭu)		past of உமித்துவிட்டிரு (umittuviṭṭiru)		future of உமித்துவிடு (umittuviṭu)
progressive	உமித்துக்கொண்டிரு umittukkoṇṭiru
effective	உமிக்கப்படு umikkappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	உமிக்க umikka			உமிக்காமல் இருக்க umikkāmal irukka
potential	உமிக்கலாம் umikkalām			உமிக்காமல் இருக்கலாம் umikkāmal irukkalām
cohortative	உமிக்கட்டும் umikkaṭṭum			உமிக்காமல் இருக்கட்டும் umikkāmal irukkaṭṭum
casual conditional	உமிப்பதால் umippatāl			உமிக்காததால் umikkātatāl
conditional	உமித்தால் umittāl			உமிக்காவிட்டால் umikkāviṭṭāl
adverbial participle	உமித்து umittu			உமிக்காமல் umikkāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	உமிக்கிற umikkiṟa	உமித்த umitta	உமிக்கும் umikkum	உமிக்காத umikkāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	உமிக்கிறவன் umikkiṟavaṉ	உமிக்கிறவள் umikkiṟavaḷ	உமிக்கிறவர் umikkiṟavar	உமிக்கிறது umikkiṟatu	உமிக்கிறவர்கள் umikkiṟavarkaḷ	உமிக்கிறவை umikkiṟavai
past	உமித்தவன் umittavaṉ	உமித்தவள் umittavaḷ	உமித்தவர் umittavar	உமித்தது umittatu	உமித்தவர்கள் umittavarkaḷ	உமித்தவை umittavai
future	உமிப்பவன் umippavaṉ	உமிப்பவள் umippavaḷ	உமிப்பவர் umippavar	உமிப்பது umippatu	உமிப்பவர்கள் umippavarkaḷ	உமிப்பவை umippavai
negative	உமிக்காதவன் umikkātavaṉ	உமிக்காதவள் umikkātavaḷ	உமிக்காதவர் umikkātavar	உமிக்காதது umikkātatu	உமிக்காதவர்கள் umikkātavarkaḷ	உமிக்காதவை umikkātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	உமிப்பது umippatu		உமித்தல் umittal		உமிக்கல் umikkal

Etymology 2

Probably a clipping of உமிழ் (umiḻ).

Verb

உமி • (umi) (intransitive)

synonym of உமிழ் (umiḻ)

Conjugation

Conjugation of உமி (umi)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	உமிகிறேன் umikiṟēṉ	உமிகிறாய் umikiṟāy	உமிகிறான் umikiṟāṉ	உமிகிறாள் umikiṟāḷ	உமிகிறார் umikiṟār	உமிகிறது umikiṟatu
past	உமிந்தேன் umintēṉ	உமிந்தாய் umintāy	உமிந்தான் umintāṉ	உமிந்தாள் umintāḷ	உமிந்தார் umintār	உமிந்தது umintatu
future	உமிவேன் umivēṉ	உமிவாய் umivāy	உமிவான் umivāṉ	உமிவாள் umivāḷ	உமிவார் umivār	உமியும் umiyum
future negative	உமியமாட்டேன் umiyamāṭṭēṉ	உமியமாட்டாய் umiyamāṭṭāy	உமியமாட்டான் umiyamāṭṭāṉ	உமியமாட்டாள் umiyamāṭṭāḷ	உமியமாட்டார் umiyamāṭṭār	உமியாது umiyātu
negative	உமியவில்லை umiyavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	உமிகிறோம் umikiṟōm	உமிகிறீர்கள் umikiṟīrkaḷ	உமிகிறார்கள் umikiṟārkaḷ		உமிகின்றன umikiṉṟaṉa
past	உமிந்தோம் umintōm	உமிந்தீர்கள் umintīrkaḷ	உமிந்தார்கள் umintārkaḷ		உமிந்தன umintaṉa
future	உமிவோம் umivōm	உமிவீர்கள் umivīrkaḷ	உமிவார்கள் umivārkaḷ		உமிவன umivaṉa
future negative	உமியமாட்டோம் umiyamāṭṭōm	உமியமாட்டீர்கள் umiyamāṭṭīrkaḷ	உமியமாட்டார்கள் umiyamāṭṭārkaḷ		உமியா umiyā
negative	உமியவில்லை umiyavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	உமி umi			உமியுங்கள் umiyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	உமியாதே umiyātē			உமியாதீர்கள் umiyātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of உமிந்துவிடு (umintuviṭu)		past of உமிந்துவிட்டிரு (umintuviṭṭiru)		future of உமிந்துவிடு (umintuviṭu)
progressive	உமிந்துக்கொண்டிரு umintukkoṇṭiru
effective	உமியப்படு umiyappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	உமிய umiya			உமியாமல் இருக்க umiyāmal irukka
potential	உமியலாம் umiyalām			உமியாமல் இருக்கலாம் umiyāmal irukkalām
cohortative	உமியட்டும் umiyaṭṭum			உமியாமல் இருக்கட்டும் umiyāmal irukkaṭṭum
casual conditional	உமிவதால் umivatāl			உமியாததால் umiyātatāl
conditional	உமிந்தால் umintāl			உமியாவிட்டால் umiyāviṭṭāl
adverbial participle	உமிந்து umintu			உமியாமல் umiyāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	உமிகிற umikiṟa	உமிந்த uminta	உமியும் umiyum	உமியாத umiyāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	உமிகிறவன் umikiṟavaṉ	உமிகிறவள் umikiṟavaḷ	உமிகிறவர் umikiṟavar	உமிகிறது umikiṟatu	உமிகிறவர்கள் umikiṟavarkaḷ	உமிகிறவை umikiṟavai
past	உமிந்தவன் umintavaṉ	உமிந்தவள் umintavaḷ	உமிந்தவர் umintavar	உமிந்தது umintatu	உமிந்தவர்கள் umintavarkaḷ	உமிந்தவை umintavai
future	உமிபவன் umipavaṉ	உமிபவள் umipavaḷ	உமிபவர் umipavar	உமிவது umivatu	உமிபவர்கள் umipavarkaḷ	உமிபவை umipavai
negative	உமியாதவன் umiyātavaṉ	உமியாதவள் umiyātavaḷ	உமியாதவர் umiyātavar	உமியாதது umiyātatu	உமியாதவர்கள் umiyātavarkaḷ	உமியாதவை umiyātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	உமிவது umivatu		உமிதல் umital		உமியல் umiyal

Etymology 3

Verb

உமி • (umi) (intransitive, rare)

to blister, become sore
Synonym: கொப்புளி (koppuḷi)
to decay, deteriorate; to lose soundness, as timber
Synonym: அழி (aḻi)

Conjugation

Conjugation of உமி (umi)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	உமிக்கிறேன் umikkiṟēṉ	உமிக்கிறாய் umikkiṟāy	உமிக்கிறான் umikkiṟāṉ	உமிக்கிறாள் umikkiṟāḷ	உமிக்கிறார் umikkiṟār	உமிக்கிறது umikkiṟatu
past	உமித்தேன் umittēṉ	உமித்தாய் umittāy	உமித்தான் umittāṉ	உமித்தாள் umittāḷ	உமித்தார் umittār	உமித்தது umittatu
future	உமிப்பேன் umippēṉ	உமிப்பாய் umippāy	உமிப்பான் umippāṉ	உமிப்பாள் umippāḷ	உமிப்பார் umippār	உமிக்கும் umikkum
future negative	உமிக்கமாட்டேன் umikkamāṭṭēṉ	உமிக்கமாட்டாய் umikkamāṭṭāy	உமிக்கமாட்டான் umikkamāṭṭāṉ	உமிக்கமாட்டாள் umikkamāṭṭāḷ	உமிக்கமாட்டார் umikkamāṭṭār	உமிக்காது umikkātu
negative	உமிக்கவில்லை umikkavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	உமிக்கிறோம் umikkiṟōm	உமிக்கிறீர்கள் umikkiṟīrkaḷ	உமிக்கிறார்கள் umikkiṟārkaḷ		உமிக்கின்றன umikkiṉṟaṉa
past	உமித்தோம் umittōm	உமித்தீர்கள் umittīrkaḷ	உமித்தார்கள் umittārkaḷ		உமித்தன umittaṉa
future	உமிப்போம் umippōm	உமிப்பீர்கள் umippīrkaḷ	உமிப்பார்கள் umippārkaḷ		உமிப்பன umippaṉa
future negative	உமிக்கமாட்டோம் umikkamāṭṭōm	உமிக்கமாட்டீர்கள் umikkamāṭṭīrkaḷ	உமிக்கமாட்டார்கள் umikkamāṭṭārkaḷ		உமிக்கா umikkā
negative	உமிக்கவில்லை umikkavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	உமி umi			உமியுங்கள் umiyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	உமிக்காதே umikkātē			உமிக்காதீர்கள் umikkātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of உமித்துவிடு (umittuviṭu)		past of உமித்துவிட்டிரு (umittuviṭṭiru)		future of உமித்துவிடு (umittuviṭu)
progressive	உமித்துக்கொண்டிரு umittukkoṇṭiru
effective	உமிக்கப்படு umikkappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	உமிக்க umikka			உமிக்காமல் இருக்க umikkāmal irukka
potential	உமிக்கலாம் umikkalām			உமிக்காமல் இருக்கலாம் umikkāmal irukkalām
cohortative	உமிக்கட்டும் umikkaṭṭum			உமிக்காமல் இருக்கட்டும் umikkāmal irukkaṭṭum
casual conditional	உமிப்பதால் umippatāl			உமிக்காததால் umikkātatāl
conditional	உமித்தால் umittāl			உமிக்காவிட்டால் umikkāviṭṭāl
adverbial participle	உமித்து umittu			உமிக்காமல் umikkāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	உமிக்கிற umikkiṟa	உமித்த umitta	உமிக்கும் umikkum	உமிக்காத umikkāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	உமிக்கிறவன் umikkiṟavaṉ	உமிக்கிறவள் umikkiṟavaḷ	உமிக்கிறவர் umikkiṟavar	உமிக்கிறது umikkiṟatu	உமிக்கிறவர்கள் umikkiṟavarkaḷ	உமிக்கிறவை umikkiṟavai
past	உமித்தவன் umittavaṉ	உமித்தவள் umittavaḷ	உமித்தவர் umittavar	உமித்தது umittatu	உமித்தவர்கள் umittavarkaḷ	உமித்தவை umittavai
future	உமிப்பவன் umippavaṉ	உமிப்பவள் umippavaḷ	உமிப்பவர் umippavar	உமிப்பது umippatu	உமிப்பவர்கள் umippavarkaḷ	உமிப்பவை umippavai
negative	உமிக்காதவன் umikkātavaṉ	உமிக்காதவள் umikkātavaḷ	உமிக்காதவர் umikkātavar	உமிக்காதது umikkātatu	உமிக்காதவர்கள் umikkātavarkaḷ	உமிக்காதவை umikkātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	உமிப்பது umippatu		உமித்தல் umittal		உமிக்கல் umikkal

References

University of Madras (1924–1936), “உமி”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “உமி-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “உமி-த்தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
“உமி”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023

Tamil

Pronunciation

Etymology 1

Noun

Declension

Derived terms

Verb

Conjugation

See also

Etymology 2

Verb

Conjugation

Etymology 3

Verb

Conjugation

References