ôświadczyć

See also: oświadczyć

Silesian

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₃ebʰi
Proto-Balto-Slavic *ab
Proto-Slavic *o(b)
Proto-Slavic *o(b)-
Old Polish o-
Proto-Indo-European *h₁wes-
Proto-Indo-European *h₁wésus?
Proto-Indo-European *h₁es-?
Proto-Indo-European *h₁su-
Proto-Balto-Slavic *su-
Proto-Slavic *sъ-
Proto-Indo-European *weyd-
Proto-Indo-European *wóyde
Proto-Balto-Slavic *waistei
Proto-Slavic *vě̀děti
Proto-Indo-European *-kos
Proto-Slavic *-kъ
Proto-Slavic *-ъkъ
Proto-Slavic *sъvědъkъ
Old Polish świadek
Proto-Indo-European *-yeti
Proto-Indo-European *-éyeti
Proto-Balto-Slavic *-éitei
Proto-Slavic *-iti
Old Polish -ić
Old Polish -yć
Old Polish świadczyć
Old Polish oświadczyć
Silesian ôświadczyć

    Inherited from Old Polish oświadczyć. By surface analysis, ô- +‎ świadczyć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /wɔˈɕfjat.t͡ʂɪt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -att͡ʂɪt͡ɕ
    • Syllabification: ô‧świad‧czyć

    Verb

    ôświadczyć pf (imperfective ôświŏdczać)

    1. (intransitive) to declare, to announce

    Conjugation

    Conjugation of ôświadczyć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive ôświadczyć
    future tense 1st ôświadczã ôświadczymy
    2nd ôświadczysz ôświadczycie
    3rd ôświadczy ôświadczōm
    past tense 1st ôświadczōłch,
    ôświadczōłech,
    ôświadczōł żech         		ôświadczyłach
    ôświadczyła żech         		ôświadczyłoch1)
    ôświadczyło żech    1)     		ôświadczylimy,
    ôświadczylichmy         		ôświadczyłymy,
    ôświadczyłychmy
    2nd ôświadczōłś,
    ôświadczōłeś,
    ôświadczōł żeś         		ôświadczyłaś
    ôświadczyła żeś         		ôświadczyłoś1)
    ôświadczyło żeś    1)     		ôświadczyliście,
    ôświadczyli żeście         		ôświadczyłyście,
    ôświadczyły żeście
    3rd ôświadczōł ôświadczyła ôświadczyło ôświadczyli ôświadczyły
    pluperfect tense2)
    		 1st bōłch ôświadczōł,
    bōłech ôświadczōł,
    bōł żech ôświadczōł         		byłach ôświadczyła
    była żech ôświadczyła         		byłoch ôświadczyło1)
    było żech ôświadczyło    1)     		byli my ôświadczyli,
    bylichmy ôświadczyli         		były my ôświadczyły,
    byłychmy ôświadczyły
    2nd bōłś ôświadczōł,
    bōłeś ôświadczōł,
    bōł żeś ôświadczōł         		byłaś ôświadczyła
    była żeś ôświadczyła         		byłoś ôświadczyło1)
    było żeś ôświadczyło    1)     		byliście ôświadczyli,
    byli żeście ôświadczyli         		byłyście ôświadczyły,
    były żeście ôświadczyły
    3rd bōł ôświadczōł była ôświadczyła było ôświadczyło1)
         		były my ôświadczyli,
    byłychmy ôświadczyli         		były ôświadczyły
    conditional 1st bych ôświadczōł bych ôświadczyła byście ôświadczyli by my ôświadczyły,
    bychmy ôświadczyły
    2nd byś ôświadczōł byś ôświadczyła byście ôświadczyli byście ôświadczyły
    3rd by ôświadczōł by ôświadczyła by ôświadczyło by ôświadczyli by ôświadczyły
    imperative 1st niych ôświadczã ôświadczmy
    2nd ôświadcz ôświadczcie
    3rd niych ôświadczy niych ôświadczōm
    verbal noun ôświadczynie
    1) Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.
    2) The pluperfect is either archaic or obsolete and now used for conditional in the past.
    nouns

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.