zwieńczyć

Polish

Etymology

    From z- + wieńczyć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈzvjɛɲ.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲt͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: zwień‧czyć

    Verb

    zwieńczyć pf (imperfective zwieńczać or wieńczyć)

    1. (transitive) to crown (form the topmost or finishing part of e.g. a building)
    2. (transitive, figuratively) to top off, to crown, to complete (be the most important or final stage of some event)

    Conjugation

    Conjugation of zwieńczyć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive zwieńczyć
    future tense 1st zwieńczę zwieńczymy
    2nd zwieńczysz zwieńczycie
    3rd zwieńczy zwieńczą
    impersonal zwieńczy się
    past tense 1st zwieńczyłem,
    -(e)m zwieńczył
    zwieńczyłam,
    -(e)m zwieńczyła
    zwieńczyłom,
    -(e)m zwieńczyło
    zwieńczyliśmy,
    -(e)śmy zwieńczyli
    zwieńczyłyśmy,
    -(e)śmy zwieńczyły
    2nd zwieńczyłeś,
    -(e)ś zwieńczył
    zwieńczyłaś,
    -(e)ś zwieńczyła
    zwieńczyłoś,
    -(e)ś zwieńczyło
    zwieńczyliście,
    -(e)ście zwieńczyli
    zwieńczyłyście,
    -(e)ście zwieńczyły
    3rd zwieńczył zwieńczyła zwieńczyło zwieńczyli zwieńczyły
    impersonal zwieńczono
    conditional 1st zwieńczyłbym,
    bym zwieńczył
    zwieńczyłabym,
    bym zwieńczyła
    zwieńczyłobym,
    bym zwieńczyło
    zwieńczylibyśmy,
    byśmy zwieńczyli
    zwieńczyłybyśmy,
    byśmy zwieńczyły
    2nd zwieńczyłbyś,
    byś zwieńczył
    zwieńczyłabyś,
    byś zwieńczyła
    zwieńczyłobyś,
    byś zwieńczyło
    zwieńczylibyście,
    byście zwieńczyli
    zwieńczyłybyście,
    byście zwieńczyły
    3rd zwieńczyłby,
    by zwieńczył
    zwieńczyłaby,
    by zwieńczyła
    zwieńczyłoby,
    by zwieńczyło
    zwieńczyliby,
    by zwieńczyli
    zwieńczyłyby,
    by zwieńczyły
    impersonal zwieńczono by
    imperative 1st niech zwieńczę zwieńczmy
    2nd zwieńcz zwieńczcie
    3rd niech zwieńczy niech zwieńczą
    passive adjectival participle zwieńczony zwieńczona zwieńczone zwieńczeni zwieńczone
    anterior adverbial participle zwieńczywszy
    verbal noun zwieńczenie

    Derived terms

    Further reading

    • zwieńczyć in Polish dictionaries at PWN
    • zwieńczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN