wieniec

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *woyh₁níkos
Proto-Balto-Slavic *waiˀníkas
Proto-Slavic *věnьcь
Old Polish wieniec
Polish wieniec

    Inherited from Old Polish wieniec, from Proto-Slavic *věnьcь.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈvjɛ.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛt͡s
    • Syllabification: wie‧niec

    Noun

    wieniec m inan

    1. wreath (ornamental circular band)
      Synonyms: wianek, stroik
    2. garland
    3. (hunting) antlers
      Synonyms: poroże, rosochy, tyki
    4. corona (optical phenomenon)
      Synonym: lisia czapa
    5. (Far Masovian, Sokołów County) wedding reception rod
      Synonym: rózga weselna

    Declension

    Declension of wieniec
    singular plural
    nominative wieniec wieńce
    genitive wieńca wieńców
    dative wieńcowi wieńcom
    accusative wieniec wieńce
    instrumental wieńcem wieńcami
    locative wieńcu wieńcach
    vocative wieńcu wieńce

    Further reading

    • wieniec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • wieniec in Polish dictionaries at PWN
    • Hieronim Łopaciński (1892), “wieniec”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 263
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.