zwieńczenie

Polish

Etymology

    From zwieńczyć + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /zvjɛɲˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: zwień‧cze‧nie

    Noun

    zwieńczenie n

    1. verbal noun of zwieńczyć
    2. crown, pinnacle
    3. (architecture) coping

    Declension

    Further reading

    • zwieńczenie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • zwieńczenie in Polish dictionaries at PWN