wystarczać

Polish

Etymology

    From wystarczyć + -ać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘˈstar.t͡ʂat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -art͡ʂat͡ɕ
    • Syllabification: wy‧star‧czać

    Verb

    wystarczać impf (perfective wystarczyć)

    1. (intransitive) to suffice, to be enough, to do (to occur in sufficient quantity or degree) [with genitive ‘enough of what’; in addition, with dative ‘for whom’; or with na (+ accusative) or do (+ genitive) ‘for what’; or with żeby (+ past-tense clause or infinitive) or infinitive ‘to do what’]
      Synonym: starczać
      Antonyms: braknąć, zabraknąć
    2. (intransitive) to suffice, to be enough, to do (to be a sufficient cause or reason) [with żeby (+ past-tense clause or infinitive) or infinitive ‘to do what’]
      Synonym: starczać
    3. (intransitive) to do (to be a sufficient replacement) [with dative ‘for whom’; or with za (+ accusative) ‘for what’]
      Synonym: starczać
    4. (obsolete, intransitive) to manage (to be able to do) [with dative]
    5. (obsolete, intransitive) to afford (to have enough money for) [with na (+ accusative) ‘for what’]

    Conjugation

    Conjugation of wystarczać impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wystarczać
    present tense 1st wystarczam wystarczamy
    2nd wystarczasz wystarczacie
    3rd wystarcza wystarczają
    impersonal wystarcza się
    past tense 1st wystarczałem,
    -(e)m wystarczał
    wystarczałam,
    -(e)m wystarczała
    wystarczałom,
    -(e)m wystarczało
    wystarczaliśmy,
    -(e)śmy wystarczali
    wystarczałyśmy,
    -(e)śmy wystarczały
    2nd wystarczałeś,
    -(e)ś wystarczał
    wystarczałaś,
    -(e)ś wystarczała
    wystarczałoś,
    -(e)ś wystarczało
    wystarczaliście,
    -(e)ście wystarczali
    wystarczałyście,
    -(e)ście wystarczały
    3rd wystarczał wystarczała wystarczało wystarczali wystarczały
    impersonal wystarczano
    future tense 1st będę wystarczał,
    będę wystarczać
    będę wystarczała,
    będę wystarczać
    będę wystarczało,
    będę wystarczać
    będziemy wystarczali,
    będziemy wystarczać
    będziemy wystarczały,
    będziemy wystarczać
    2nd będziesz wystarczał,
    będziesz wystarczać
    będziesz wystarczała,
    będziesz wystarczać
    będziesz wystarczało,
    będziesz wystarczać
    będziecie wystarczali,
    będziecie wystarczać
    będziecie wystarczały,
    będziecie wystarczać
    3rd będzie wystarczał,
    będzie wystarczać
    będzie wystarczała,
    będzie wystarczać
    będzie wystarczało,
    będzie wystarczać
    będą wystarczali,
    będą wystarczać
    będą wystarczały,
    będą wystarczać
    impersonal będzie wystarczać się
    conditional 1st wystarczałbym,
    bym wystarczał
    wystarczałabym,
    bym wystarczała
    wystarczałobym,
    bym wystarczało
    wystarczalibyśmy,
    byśmy wystarczali
    wystarczałybyśmy,
    byśmy wystarczały
    2nd wystarczałbyś,
    byś wystarczał
    wystarczałabyś,
    byś wystarczała
    wystarczałobyś,
    byś wystarczało
    wystarczalibyście,
    byście wystarczali
    wystarczałybyście,
    byście wystarczały
    3rd wystarczałby,
    by wystarczał
    wystarczałaby,
    by wystarczała
    wystarczałoby,
    by wystarczało
    wystarczaliby,
    by wystarczali
    wystarczałyby,
    by wystarczały
    impersonal wystarczano by
    imperative 1st niech wystarczam wystarczajmy
    2nd wystarczaj wystarczajcie
    3rd niech wystarcza niech wystarczają
    active adjectival participle wystarczający wystarczająca wystarczające wystarczający wystarczające
    contemporary adverbial participle wystarczając
    verbal noun wystarczanie

    Further reading

    • wystarczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • wystarczać in Polish dictionaries at PWN