vaitõ

Livonian

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvɑˀitə/, [ˈvɑ̯ˀitˑə]

Etymology 1

    Possibly ultimately from Middle Low German wagen. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

    Verb

    va’itõ

    1. (transitive) to sink
    2. (transitive) to weigh
    Conjugation
    Conjugation of va’itõ (54)
    infinitive va’itõ supine va’itõm active participle va’itõn
    gerund va’itõs supine abessive va’itõmõt passive participle va’itõd
    singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
    1st person
    (e’žmi pärsōn)
    2nd person
    (tuoi pärsōn)
    3rd person
    (kuolmõz pärsōn)
    1st person
    (e’žmi pärsōn)
    2nd person
    (tuoi pärsōn)
    3rd person
    (kuolmõz pärsōn)
    indicative ma sa ta mēg tēg ne
    present
    (paldīņāiga)
    va’itõb va’itõd va’itõb va’itõm va’itõt va’itõbõd
    past
    (lǟ’ndāiga)
    va’itiz va’itizt va’itiz va’itizmõ va’itizt
    va’itiztõ
    va’itizt
    va’itiztõ
    future
    perfect
    līb va’itõn līd va’itõn līb va’itõn līm(õ) va’itõnd līt(õ) va’itõnd lībõd va’itõnd
    indicative
    negative
    ma sa ta mēg tēg ne
    present
    (paldīņāiga)
    ä’b va’it ä’d va’it ä’b va’it ä’b va’itõm ät va’itõt ä’b va’itõt
    past
    (lǟ’ndāiga)
    i’z va’it i’zt va’it i’z va’it i’z va’itõm i’zt va’itõt i’zt va’itõt
    future
    perfect
    ä’b va’itõn ä’d va’itõn ä’b va’itõn ä’b līm(õ) va’itõnd ät līt(õ) va’itõnd ä’b līt(õ) va’itõnd
    (sa) (mēg) (tēg)
    imperative 1 va’it! 1 (va’itõgõm!2) va’itõgid! 1
    imperative negative 3 alā va’it! 3 (algõm va’itõgõm!2) algid va’itõgid! 3
    ma sa ta mēg tēg ne
    conditional va’itõks va’itõkst va’itõks va’itõksmõ va’itõkstõ va’itõkstõ
    conditional negative ä’b va’itõks ä’d va’itõkst ä’b va’itõks ä’b va’itõksmõ ät va’itõkstõ ä’b va’itõkstõ
    jussive va’itõg va’itõg va’itõg va’itõgõd va’itõgõd va’itõgõd
    jussive negative algõ va’itõg algõ va’itõg algõ va’itõg algõd va’itõgõd algõd va’itõgõd algõd va’itõgõd
    quotative va’itiji va’itiji va’itiji va’itijid va’itijid va’itijid
    debitive mi’nnõn si’nnõn tä’mmõn mä’ddõn tä’ddõn näntõn
    u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst

    1) imperative-like constructions possible with la’z (so that) + jussive: la’z ma/ta va’itõg, la’z ne va’itõgõd
    2) rare, using indicative present more common, la’z + jussive construction possible: la’z mēg va’itõgõd
    3) possible to imply an indirect request by using jussive negative: algõ ma/ta va’itõg, algõd ne va’itõgõd

    Etymology 2

      Borrowed from Latvian vajāt.

      Verb

      va’itõ

      1. (transitive) to pursue
      Conjugation
      Conjugation of va’itõ (54)
      infinitive va’itõ supine va’itõm active participle va’itõn
      gerund va’itõs supine abessive va’itõmõt passive participle va’itõd
      singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
      1st person
      (e’žmi pärsōn)
      2nd person
      (tuoi pärsōn)
      3rd person
      (kuolmõz pärsōn)
      1st person
      (e’žmi pärsōn)
      2nd person
      (tuoi pärsōn)
      3rd person
      (kuolmõz pärsōn)
      indicative ma sa ta mēg tēg ne
      present
      (paldīņāiga)
      va’itõb va’itõd va’itõb va’itõm va’itõt va’itõbõd
      past
      (lǟ’ndāiga)
      va’itiz va’itizt va’itiz va’itizmõ va’itizt
      va’itiztõ
      va’itizt
      va’itiztõ
      future
      perfect
      līb va’itõn līd va’itõn līb va’itõn līm(õ) va’itõnd līt(õ) va’itõnd lībõd va’itõnd
      indicative
      negative
      ma sa ta mēg tēg ne
      present
      (paldīņāiga)
      ä’b va’it ä’d va’it ä’b va’it ä’b va’itõm ät va’itõt ä’b va’itõt
      past
      (lǟ’ndāiga)
      i’z va’it i’zt va’it i’z va’it i’z va’itõm i’zt va’itõt i’zt va’itõt
      future
      perfect
      ä’b va’itõn ä’d va’itõn ä’b va’itõn ä’b līm(õ) va’itõnd ät līt(õ) va’itõnd ä’b līt(õ) va’itõnd
      (sa) (mēg) (tēg)
      imperative 1 va’it! 1 (va’itõgõm!2) va’itõgid! 1
      imperative negative 3 alā va’it! 3 (algõm va’itõgõm!2) algid va’itõgid! 3
      ma sa ta mēg tēg ne
      conditional va’itõks va’itõkst va’itõks va’itõksmõ va’itõkstõ va’itõkstõ
      conditional negative ä’b va’itõks ä’d va’itõkst ä’b va’itõks ä’b va’itõksmõ ät va’itõkstõ ä’b va’itõkstõ
      jussive va’itõg va’itõg va’itõg va’itõgõd va’itõgõd va’itõgõd
      jussive negative algõ va’itõg algõ va’itõg algõ va’itõg algõd va’itõgõd algõd va’itõgõd algõd va’itõgõd
      quotative va’itiji va’itiji va’itiji va’itijid va’itijid va’itijid
      debitive mi’nnõn si’nnõn tä’mmõn mä’ddõn tä’ddõn näntõn
      u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst u’m va’itõmõst

      1) imperative-like constructions possible with la’z (so that) + jussive: la’z ma/ta va’itõg, la’z ne va’itõgõd
      2) rare, using indicative present more common, la’z + jussive construction possible: la’z mēg va’itõgõd
      3) possible to imply an indirect request by using jussive negative: algõ ma/ta va’itõg, algõd ne va’itõgõd

      References

      • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “va’itõ”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra