szart

• IPA^(key): [ˈsɒrt]
• Hyphenation: szart

szar (“shit; shitty”) +‎ -t (accusative suffix)

szart

1. accusative singular of szar

szart

1. accusative singular of szar

szarik (or szar) (“to shit”) +‎ -t (past-tense and past-participle suffix)

szart

1. third-person singular indicative past indefinite of szarik

This form also occurs when a verbal prefix is separated from the verb:

• szart (…) be, be … szart ― beszart ― beszarik
• szart (…) bele, bele … szart ― beleszart ― beleszarik
• szart (…) oda, oda … szart ― odaszart ― odaszarik

szart

1. past participle of szarik

This form also occurs when a verbal prefix is separated from the verb:

• szart (…) be, be … szart ― beszart ― beszarik
• szart (…) bele, bele … szart ― beleszart ― beleszarik
• szart (…) oda, oda … szart ― odaszart ― odaszarik

szart

1. (with certain prefixes) third-person singular indicative past indefinite of szar

This form normally occurs when a verbal prefix is separated from the verb:

• szart (…) el, el … szart ― elszart ― elszar
• szart (…) ki, ki … szart ― kiszart ― kiszar
• szart (…) le, le … szart ― leszart ― leszar
• szart (…) össze, össze … szart ― összeszart ― összeszar
• szart (…) tele, tele … szart ― teleszart ― teleszar

szart

1. past participle of szar

This form normally occurs when a verbal prefix is separated from the verb:

• szart (…) el, el … szart ― elszart ― elszar
• szart (…) ki, ki … szart ― kiszart ― kiszar
• szart (…) le, le … szart ― leszart ― leszar
• szart (…) össze, össze … szart ― összeszart ― összeszar
• szart (…) tele, tele … szart ― teleszart ― teleszar

Borrowed from Old Czech šart. First attested in 1471.

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /ʃʲart/
• IPA^(key): (15^th CE) /ʃʲart/

szart m inan

1. small coin
   • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 118:

     Asse za schart aut za pyenyandz

     [Aże za szart aut za pieniądz]

   • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 123:

     Dipondio sa dwa scharty

     [Dipondio za dwa szarty]

   • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 124:

     Dwa scharty myedzana duo era minuta

     [Dwa szarty miedziana duo era minuta]

• Brückner, Aleksander (1927), “szart”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
• S. Urbańczyk, editor (1981), “szart”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 8, Wrocław, Warsaw, Kraków, Gdańsk, Łódź: Polish Academy of Sciences, page 535
• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “szart”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
• Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska-Różycka, Magdalena Klapper, Tomasz Kolowca, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Joanna Duska, Maria Bugajska, Jan German, Beata Hejmo, Iwona Nobis, Dariusz Piwowarczyk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, editors (2024), “szart”, in Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny [Lexical Base of Medieval Polish] (in Polish), Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk