šart
Old Czech
Etymology
Etymology tree
Borrowed from Middle High German schart(e), from Old High German scerf, from Proto-Germanic *skrapōną.
Pronunciation
Noun
šart m inan
- a small coin
Declension
Declension of šart (hard o-stem)
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | šart | šarty | šarti, šartové |
| genitive | šarta, šartu | šartú | šartóv |
| dative | šartu | šartoma | šartóm |
| accusative | šart | šarty | šarty |
| vocative | šarte | šarty | šarti, šartové |
| locative | šartě, šartu | šartú | šartiech |
| instrumental | šartem | šartoma | šarty |
Further reading
- Jan Gebauer (1903–1916), “šart”, in Slovník staročeský (in Czech), Prague: Česká grafická společnost "unie", Česká akademie císaře Františka Josefa pro vědy, slovesnost a umění
Palula
Etymology
From Urdu شرط (śart), from Arabic شَرْط (šarṭ).
Pronunciation
- IPA(key): /ɕart/
Noun
šart f (Perso-Arabic spelling شرط)
- bet
Inflection
i-decl (Obl, pl): -í
References
- Henrik Liljegren; Naseem Haider (2011), “šart”, in Palula Vocabulary (FLI Language and Culture Series; 7)[1], Islamabad, Pakistan: Forum for Language Initiatives, →ISBN