rozkojarzyć

Polish

Etymology

    From roz- + kojarzyć. First attested in 1832.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔs.kɔˈja.ʐɘt͡ɕ/
    • Rhymes: -aʐɘt͡ɕ
    • Syllabification: roz‧ko‧ja‧rzyć

    Verb

    rozkojarzyć pf (imperfective (rare) rozkojarzać)

    1. (transitive) to disassociate (to cause to not be associated)

    Conjugation

    Conjugation of rozkojarzyć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive rozkojarzyć
    future tense 1st rozkojarzę rozkojarzymy
    2nd rozkojarzysz rozkojarzycie
    3rd rozkojarzy rozkojarzą
    impersonal rozkojarzy się
    past tense 1st rozkojarzyłem,
    -(e)m rozkojarzył
    rozkojarzyłam,
    -(e)m rozkojarzyła
    rozkojarzyłom,
    -(e)m rozkojarzyło
    rozkojarzyliśmy,
    -(e)śmy rozkojarzyli
    rozkojarzyłyśmy,
    -(e)śmy rozkojarzyły
    2nd rozkojarzyłeś,
    -(e)ś rozkojarzył
    rozkojarzyłaś,
    -(e)ś rozkojarzyła
    rozkojarzyłoś,
    -(e)ś rozkojarzyło
    rozkojarzyliście,
    -(e)ście rozkojarzyli
    rozkojarzyłyście,
    -(e)ście rozkojarzyły
    3rd rozkojarzył rozkojarzyła rozkojarzyło rozkojarzyli rozkojarzyły
    impersonal rozkojarzono
    conditional 1st rozkojarzyłbym,
    bym rozkojarzył
    rozkojarzyłabym,
    bym rozkojarzyła
    rozkojarzyłobym,
    bym rozkojarzyło
    rozkojarzylibyśmy,
    byśmy rozkojarzyli
    rozkojarzyłybyśmy,
    byśmy rozkojarzyły
    2nd rozkojarzyłbyś,
    byś rozkojarzył
    rozkojarzyłabyś,
    byś rozkojarzyła
    rozkojarzyłobyś,
    byś rozkojarzyło
    rozkojarzylibyście,
    byście rozkojarzyli
    rozkojarzyłybyście,
    byście rozkojarzyły
    3rd rozkojarzyłby,
    by rozkojarzył
    rozkojarzyłaby,
    by rozkojarzyła
    rozkojarzyłoby,
    by rozkojarzyło
    rozkojarzyliby,
    by rozkojarzyli
    rozkojarzyłyby,
    by rozkojarzyły
    impersonal rozkojarzono by
    imperative 1st niech rozkojarzę rozkojarzmy
    2nd rozkojarz rozkojarzcie
    3rd niech rozkojarzy niech rozkojarzą
    passive adjectival participle rozkojarzony rozkojarzona rozkojarzone rozkojarzeni rozkojarzone
    anterior adverbial participle rozkojarzywszy
    verbal noun rozkojarzenie

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Antoni Karśnicki (1832), Pisma Antoniego hrabi Karśnickiego[1] (in Polish), volume 1, page 176

    Further reading