koić

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kojiti.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɔ.it͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔit͡ɕ
    • Syllabification: ko‧ić

    Verb

    koić impf (perfective ukoić)

    1. (transitive) to soothe
      Synonyms: łagodzić, uspokajać, uśmierzać
    2. (transitive) to calm (e.g., nerves)
      Synonyms: uspokajać, zaciszać
    3. (transitive) to alleviate
      Synonyms: łagodzić, przynosić ulgę, uśmierzać
    4. (transitive) to comfort
      Synonyms: pocieszać, utulać
    5. (reflexive with się, literary) to get comforted

    Conjugation

    Conjugation of koić impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive koić
    present tense 1st koję koimy
    2nd koisz koicie
    3rd koi koją
    impersonal koi się
    past tense 1st koiłem,
    -(e)m koił
    koiłam,
    -(e)m koiła
    koiłom,
    -(e)m koiło
    koiliśmy,
    -(e)śmy koili
    koiłyśmy,
    -(e)śmy koiły
    2nd koiłeś,
    -(e)ś koił
    koiłaś,
    -(e)ś koiła
    koiłoś,
    -(e)ś koiło
    koiliście,
    -(e)ście koili
    koiłyście,
    -(e)ście koiły
    3rd koił koiła koiło koili koiły
    impersonal kojono
    future tense 1st będę koił,
    będę koić
    będę koiła,
    będę koić
    będę koiło,
    będę koić
    będziemy koili,
    będziemy koić
    będziemy koiły,
    będziemy koić
    2nd będziesz koił,
    będziesz koić
    będziesz koiła,
    będziesz koić
    będziesz koiło,
    będziesz koić
    będziecie koili,
    będziecie koić
    będziecie koiły,
    będziecie koić
    3rd będzie koił,
    będzie koić
    będzie koiła,
    będzie koić
    będzie koiło,
    będzie koić
    będą koili,
    będą koić
    będą koiły,
    będą koić
    impersonal będzie koić się
    conditional 1st koiłbym,
    bym koił
    koiłabym,
    bym koiła
    koiłobym,
    bym koiło
    koilibyśmy,
    byśmy koili
    koiłybyśmy,
    byśmy koiły
    2nd koiłbyś,
    byś koił
    koiłabyś,
    byś koiła
    koiłobyś,
    byś koiło
    koilibyście,
    byście koili
    koiłybyście,
    byście koiły
    3rd koiłby,
    by koił
    koiłaby,
    by koiła
    koiłoby,
    by koiło
    koiliby,
    by koili
    koiłyby,
    by koiły
    impersonal kojono by
    imperative 1st niech koję kójmy
    2nd kój kójcie
    3rd niech koi niech koją
    active adjectival participle kojący kojąca kojące kojący kojące
    passive adjectival participle kojony kojona kojone kojeni kojone
    contemporary adverbial participle kojąc
    verbal noun kojenie

    Further reading

    • koić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • koić in Polish dictionaries at PWN