rozkojarzenie

Polish

Etymology

    From rozkojarzyć + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔs.kɔ.jaˈʐɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: roz‧ko‧ja‧rze‧nie

    Noun

    rozkojarzenie n

    1. verbal noun of rozkojarzyć
    2. distraction, absent-mindedness
      Synonyms: roztargnienie, roztrzepanie, nieuwaga

    Declension

    adjective

    Further reading