odbyć

See also: ôdbyć

Old Polish

Alternative forms

  • otbyć

Etymology

    From od- + być. First attested in 1402.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔdbit͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /ɔdbit͡ɕʲ/

    Verb

    odbyć pf (imperfective odbywać)

    1. (law, attested in Lesser Poland, Masovia, Kuyavia, Greater Poland) to reject a claimant's claim [with genitive ‘what’], [with o (+ accusative) ‘of what’], [with instrumental ‘with what’]
      • 1895 [Fifteenth century], Franciszek Piekosiński, editor, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich. Kodeks Działyńskich I[2], Lesser Poland, page 21:
        Chczemy, aby... czlowiek o... gwalth... bylby pozwan, tedy nany dobrym swiadeczstwem ma bycz dokonan. Paknyali to nye bądze, tedy wlosną rąką przysyągwszy sam odbądze (se valeat expurgare)
        [Chcemy, aby... człowiek o... gwałt... byłby pozwan, tedy nań dobrym świadeczstwem ma być dokonan. Paknięli to nie będzie, tedy włosną ręką przysiągwszy sam odbędzie (se valeat expurgare)]
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 109:
        Taky pan nyesprawyedlywye bi takąn kopan ot nyego... wzyąnl, chczancz odbicz placzyezu prawa (volens evadere solutionem iuris)
        [Taki pan niesprawiedliwie by taką kopę ot niego... wziął, chcąc odbyć płacieżu prawa (volens evadere solutionem iuris)]
      • 1897 [1418], Teki Adolfa Pawińskiego[3], volume VII, number 129, Brześć Kujawski Voivodeship:
        O tho gesth gich oczecz zalowal na Sliuskiego, a Sliuski gest odbil gich o ty dzedzyne, a y na to Nicolaus ma sandowy listh... Pan S[łuńsk]y odbil gest o to oczcza waschego y na tho ma wascha sandowa twardoscz
        [O to jest jich ociec żałował na Słuńskiego, a Słuński jest odbył jich o ty dziedzinie, a i na to Nicolaus ma sądowy list... Pan S[łuńsk]i odbył jest o to oćca waszego i na to ma waszę sądową twardość]
      • 1888 [1402], Romuald Hube, editor, Zbiór rot przysiąg sądowych poznańskich, kościańskich, kaliskich, sieradzkich, piotrkowskich i dobrzyszyckich z końca wieku XIV i pierwszych lat wieku XV[4], Greater Poland, page 102:
        Eze Maczey s Wawrzkem mal tø umowø, ez go ne mal dawnosczø odbicz o ssedlisco
        [Eże Maciej z Wawrzkiem miał tę umowę, eż go nie miał dawnością odbyć o siedlisko]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 115v:
        Repugnare id est obstare widerfechten odbycz
        [Repugnare id est obstare widerfechten odbyć]
    2. The meaning of this term is uncertain. Possibilities include:
      1. to assuage someone's grievance
        • 1856-1870 [1483], Antoni Zygmunt Helcel, editor, Starodawne Prawa Polskiego Pomniki[5], volume XI, number 268:
          Sub eodem iudicio banito veniens tota comunitas obligata est dominum *woyovodam ab ista adveniente dominica per septimanam in dominicam al. *odbyczcz cum bona voluntate et iure non intrare, super hoc dominus woyevoda posuit solidum
          [Sub eodem iudicio banito veniens tota comunitas obligata est dominum wojewodam ab ista adveniente dominica per septimanam in dominicam al. odbyć cum bona voluntate et iure non intrare, super hoc dominus wojewoda posuit solidum]
    3. to send off, to drive away
      • 1874-1891 [End of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[6], [7], [8], volume I, page XLV:
        Slugy vyssokyey mysszly odbancz (repelle) gyako nyeprzyaczela!
        [Sługi wysokiej myśli odbądź (repelle) jako nieprzyjaciela!]
    4. (attested in Masovia) to leave, to abandon

    Derived terms

    Descendants

    • Polish: odbyć
    • Silesian: ôdbyć

    References

    • Bańkowski, Andrzej (2000), “odbyć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “odbyć, otbyć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “odbyć”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish odbyć. By surface analysis, od- +‎ być. Compare Kashubian òdbëc and Slovincian wôdbëc.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈɔd.bɘt͡ɕ/
      • Audio 1; odbyć:(file)
      • Audio 2; odbyć się:(file)
      • Rhymes: -ɔdbɘt͡ɕ
      • Syllabification: od‧być

      Verb

      odbyć pf (imperfective odbywać)

      1. (transitive, literary) to hold, to put on, to organise; to attend
      2. (transitive, obsolete) to take care of, to deal with
        Synonym: załatwić
      3. (transitive, obsolete) to get rid of
        Synonym: zbyć
      4. (transitive, obsolete) to realize (to bring into existence)
        Synonym: uskutecznić
      5. (transitive, Middle Polish) to dispel a disease
      6. (transitive, Middle Polish) to sell
        Synonym: sprzedać
      7. (transitive, Middle Polish) to lose (to cause something to cease to be in one's possession or capability)
        Synonym: stracić
      8. (transitive, Middle Polish, law) to invalidate
        Synonym: unieważnić
      9. (transitive, Middle Polish) to assuage, to calm
        Synonym: uspokoić
      10. (reflexive with się, literary) to take place
      11. (reflexive with się, obsolete) to expend (to release human waste)

      Conjugation

      Conjugation of odbyć pf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive odbyć
      future tense 1st odbędę odbędziemy
      2nd odbędziesz odbędziecie
      3rd odbędzie odbędą
      impersonal odbędzie się
      past tense 1st odbyłem,
      -(e)m odbył
      odbyłam,
      -(e)m odbyła
      odbyłom,
      -(e)m odbyło
      odbyliśmy,
      -(e)śmy odbyli
      odbyłyśmy,
      -(e)śmy odbyły
      2nd odbyłeś,
      -(e)ś odbył
      odbyłaś,
      -(e)ś odbyła
      odbyłoś,
      -(e)ś odbyło
      odbyliście,
      -(e)ście odbyli
      odbyłyście,
      -(e)ście odbyły
      3rd odbył odbyła odbyło odbyli odbyły
      impersonal odbyto
      conditional 1st odbyłbym,
      bym odbył
      odbyłabym,
      bym odbyła
      odbyłobym,
      bym odbyło
      odbylibyśmy,
      byśmy odbyli
      odbyłybyśmy,
      byśmy odbyły
      2nd odbyłbyś,
      byś odbył
      odbyłabyś,
      byś odbyła
      odbyłobyś,
      byś odbyło
      odbylibyście,
      byście odbyli
      odbyłybyście,
      byście odbyły
      3rd odbyłby,
      by odbył
      odbyłaby,
      by odbyła
      odbyłoby,
      by odbyło
      odbyliby,
      by odbyli
      odbyłyby,
      by odbyły
      impersonal odbyto by
      imperative 1st niech odbędę odbądźmy
      2nd odbądź odbądźcie
      3rd niech odbędzie niech odbędą
      passive adjectival participle odbyty odbyta odbyte odbyci odbyte
      anterior adverbial participle odbywszy
      verbal noun odbycie

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), odbyć is one of the most used words in Polish, appearing 7 times in scientific texts, 175 times in news, 3 times in essays, 7 times in fiction, and 2 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 194 times, making it the 286th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “odbyć”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 311

      Further reading