賢良
Chinese
| worthy (person) | good; very; very much | ||
|---|---|---|---|
| trad. (賢良) | 賢 | 良 | |
| simp. (贤良) | 贤 | 良 | |
Pronunciation
- Mandarin
- (Standard Chinese)+
- Hanyu Pinyin: xiánliáng
- Zhuyin: ㄒㄧㄢˊ ㄌㄧㄤˊ
- Tongyong Pinyin: siánliáng
- Wade–Giles: hsien2-liang2
- Yale: syán-lyáng
- Gwoyeu Romatzyh: shyanliang
- Palladius: сяньлян (sjanʹljan)
- Sinological IPA (key): /ɕi̯ɛn³⁵ li̯ɑŋ³⁵/
- (Standard Chinese)+
- Cantonese
- (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)+
- Jyutping: jin4 loeng4
- Yale: yìhn lèuhng
- Cantonese Pinyin: jin4 loeng4
- Guangdong Romanization: yin4 lêng4
- Sinological IPA (key): /jiːn²¹ lœːŋ²¹/
- (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)+
- Southern Min
- (Hokkien: General Taiwanese)
- Pe̍h-ōe-jī: hiân-liông
- Tâi-lô: hiân-liông
- Phofsit Daibuun: hienlioong
- Sinological IPA (Taipei): /hiɛn²⁴⁻¹¹ liɔŋ²⁴/
- Sinological IPA (Kaohsiung): /hiɛn²³⁻³³ liɔŋ²³/
- (Hokkien: General Taiwanese)
- Middle Chinese: hen ljang
- Old Chinese
- (Baxter–Sagart): /*[g]ˤi[n] [r]aŋ/
- (Zhengzhang): /*ɡiːn raŋ/
Adjective
賢良
Derived terms
- 忠孝賢良 / 忠孝贤良
- 賢良淑德 / 贤良淑德
Noun
賢良
- (literary) able and virtuous person
- 親臣進而故人退,不肖用事而賢良伏,無功貴而勞苦賤,如是則下怨。 [Classical Chinese, trad.]
- From: Han Feizi, circa 2nd century BCE
- Qīnchén jìn ér gùrén tuì, bùxiào yòngshì ér xiánliáng fú, wúgōng guì ér láokǔ jiàn, rúshì zé xià yuàn. [Pinyin]
- (please add an English translation of this usage example)
亲臣进而故人退,不肖用事而贤良伏,无功贵而劳苦贱,如是则下怨。 [Classical Chinese, simp.]
Derived terms
- 國失賢良 / 国失贤良