คัดค้าน

Compound of คัด (kát, “to pry; to lever”) +‎ ค้าน (káan, “to disagree; to dissent”). Compare Lao ຄັດຄ້ານ (khat khān).

คัดค้าน • (kát-káan) (abstract noun การคัดค้าน)

1. (ambitransitive) to object; to oppose; to contest; to protest
2. (law, transitive) to recuse (a judge, public official, etc)

   Synonym: รังเกียจ (rang-gìiat)

   • 1996 November 14, “พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 113, number 60A, page 5:

     กรรมการผู้ถูกคัดค้านเมื่อได้ชี้แจงข้อเท็จจริงและตอบข้อซักถามแล้วต้องออกจากที่ประชุม

     gam-má-gaan pûu tùuk kát-káan mʉ̂ʉa dâai chíi-jɛɛng kɔ̂ɔ-tét-jing lɛ́ dtɔ̀ɔp kɔ̂ɔ-sák-tǎam lɛ́ɛo dtɔ̂ng ɔ̀ɔk jàak tîi-bprà-chum

     The member who has been recused, upon having explained the facts and answered the queries, must retire from the meeting.