பிளிர்

Tamil

Verb

பிளிர் • (piḷir) (intransitive)

to gargle

Conjugation

Conjugation of பிளிர் (piḷir)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	பிளிர்க்கிறேன் piḷirkkiṟēṉ	பிளிர்க்கிறாய் piḷirkkiṟāy	பிளிர்க்கிறான் piḷirkkiṟāṉ	பிளிர்க்கிறாள் piḷirkkiṟāḷ	பிளிர்க்கிறார் piḷirkkiṟār	பிளிர்க்கிறது piḷirkkiṟatu
past	பிளிர்த்தேன் piḷirttēṉ	பிளிர்த்தாய் piḷirttāy	பிளிர்த்தான் piḷirttāṉ	பிளிர்த்தாள் piḷirttāḷ	பிளிர்த்தார் piḷirttār	பிளிர்த்தது piḷirttatu
future	பிளிர்ப்பேன் piḷirppēṉ	பிளிர்ப்பாய் piḷirppāy	பிளிர்ப்பான் piḷirppāṉ	பிளிர்ப்பாள் piḷirppāḷ	பிளிர்ப்பார் piḷirppār	பிளிர்க்கும் piḷirkkum
future negative	பிளிர்க்கமாட்டேன் piḷirkkamāṭṭēṉ	பிளிர்க்கமாட்டாய் piḷirkkamāṭṭāy	பிளிர்க்கமாட்டான் piḷirkkamāṭṭāṉ	பிளிர்க்கமாட்டாள் piḷirkkamāṭṭāḷ	பிளிர்க்கமாட்டார் piḷirkkamāṭṭār	பிளிர்க்காது piḷirkkātu
negative	பிளிர்க்கவில்லை piḷirkkavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	பிளிர்க்கிறோம் piḷirkkiṟōm	பிளிர்க்கிறீர்கள் piḷirkkiṟīrkaḷ	பிளிர்க்கிறார்கள் piḷirkkiṟārkaḷ		பிளிர்க்கின்றன piḷirkkiṉṟaṉa
past	பிளிர்த்தோம் piḷirttōm	பிளிர்த்தீர்கள் piḷirttīrkaḷ	பிளிர்த்தார்கள் piḷirttārkaḷ		பிளிர்த்தன piḷirttaṉa
future	பிளிர்ப்போம் piḷirppōm	பிளிர்ப்பீர்கள் piḷirppīrkaḷ	பிளிர்ப்பார்கள் piḷirppārkaḷ		பிளிர்ப்பன piḷirppaṉa
future negative	பிளிர்க்கமாட்டோம் piḷirkkamāṭṭōm	பிளிர்க்கமாட்டீர்கள் piḷirkkamāṭṭīrkaḷ	பிளிர்க்கமாட்டார்கள் piḷirkkamāṭṭārkaḷ		பிளிர்க்கா piḷirkkā
negative	பிளிர்க்கவில்லை piḷirkkavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	பிளிர் piḷir			பிளிருங்கள் piḷiruṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	பிளிர்க்காதே piḷirkkātē			பிளிர்க்காதீர்கள் piḷirkkātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of பிளிர்த்துவிடு (piḷirttuviṭu)		past of பிளிர்த்துவிட்டிரு (piḷirttuviṭṭiru)		future of பிளிர்த்துவிடு (piḷirttuviṭu)
progressive	பிளிர்த்துக்கொண்டிரு piḷirttukkoṇṭiru
effective	பிளிர்க்கப்படு piḷirkkappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	பிளிர்க்க piḷirkka			பிளிர்க்காமல் இருக்க piḷirkkāmal irukka
potential	பிளிர்க்கலாம் piḷirkkalām			பிளிர்க்காமல் இருக்கலாம் piḷirkkāmal irukkalām
cohortative	பிளிர்க்கட்டும் piḷirkkaṭṭum			பிளிர்க்காமல் இருக்கட்டும் piḷirkkāmal irukkaṭṭum
casual conditional	பிளிர்ப்பதால் piḷirppatāl			பிளிர்க்காததால் piḷirkkātatāl
conditional	பிளிர்த்தால் piḷirttāl			பிளிர்க்காவிட்டால் piḷirkkāviṭṭāl
adverbial participle	பிளிர்த்து piḷirttu			பிளிர்க்காமல் piḷirkkāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	பிளிர்க்கிற piḷirkkiṟa	பிளிர்த்த piḷirtta	பிளிர்க்கும் piḷirkkum	பிளிர்க்காத piḷirkkāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	பிளிர்க்கிறவன் piḷirkkiṟavaṉ	பிளிர்க்கிறவள் piḷirkkiṟavaḷ	பிளிர்க்கிறவர் piḷirkkiṟavar	பிளிர்க்கிறது piḷirkkiṟatu	பிளிர்க்கிறவர்கள் piḷirkkiṟavarkaḷ	பிளிர்க்கிறவை piḷirkkiṟavai
past	பிளிர்த்தவன் piḷirttavaṉ	பிளிர்த்தவள் piḷirttavaḷ	பிளிர்த்தவர் piḷirttavar	பிளிர்த்தது piḷirttatu	பிளிர்த்தவர்கள் piḷirttavarkaḷ	பிளிர்த்தவை piḷirttavai
future	பிளிர்ப்பவன் piḷirppavaṉ	பிளிர்ப்பவள் piḷirppavaḷ	பிளிர்ப்பவர் piḷirppavar	பிளிர்ப்பது piḷirppatu	பிளிர்ப்பவர்கள் piḷirppavarkaḷ	பிளிர்ப்பவை piḷirppavai
negative	பிளிர்க்காதவன் piḷirkkātavaṉ	பிளிர்க்காதவள் piḷirkkātavaḷ	பிளிர்க்காதவர் piḷirkkātavar	பிளிர்க்காதது piḷirkkātatu	பிளிர்க்காதவர்கள் piḷirkkātavarkaḷ	பிளிர்க்காதவை piḷirkkātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	பிளிர்ப்பது piḷirppatu		பிளிர்த்தல் piḷirttal		பிளிர்க்கல் piḷirkkal

References

Johann Philipp Fabricius (1779), “பிளிர்”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972