பிரி

Tamil

Pronunciation

IPA^(key): /pɪɾɪ/, [pɪɾi]

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

பிரி • (piri)

(intransitive) to separate, become separated
to be understood
to be analyzed or decomposed
to be ripped, broken or twisted
to disagree

Conjugation

Conjugation of பிரி (piri)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	பிரிகிறேன் pirikiṟēṉ	பிரிகிறாய் pirikiṟāy	பிரிகிறான் pirikiṟāṉ	பிரிகிறாள் pirikiṟāḷ	பிரிகிறார் pirikiṟār	பிரிகிறது pirikiṟatu
past	பிரிந்தேன் pirintēṉ	பிரிந்தாய் pirintāy	பிரிந்தான் pirintāṉ	பிரிந்தாள் pirintāḷ	பிரிந்தார் pirintār	பிரிந்தது pirintatu
future	பிரிவேன் pirivēṉ	பிரிவாய் pirivāy	பிரிவான் pirivāṉ	பிரிவாள் pirivāḷ	பிரிவார் pirivār	பிரியும் piriyum
future negative	பிரியமாட்டேன் piriyamāṭṭēṉ	பிரியமாட்டாய் piriyamāṭṭāy	பிரியமாட்டான் piriyamāṭṭāṉ	பிரியமாட்டாள் piriyamāṭṭāḷ	பிரியமாட்டார் piriyamāṭṭār	பிரியாது piriyātu
negative	பிரியவில்லை piriyavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	பிரிகிறோம் pirikiṟōm	பிரிகிறீர்கள் pirikiṟīrkaḷ	பிரிகிறார்கள் pirikiṟārkaḷ		பிரிகின்றன pirikiṉṟaṉa
past	பிரிந்தோம் pirintōm	பிரிந்தீர்கள் pirintīrkaḷ	பிரிந்தார்கள் pirintārkaḷ		பிரிந்தன pirintaṉa
future	பிரிவோம் pirivōm	பிரிவீர்கள் pirivīrkaḷ	பிரிவார்கள் pirivārkaḷ		பிரிவன pirivaṉa
future negative	பிரியமாட்டோம் piriyamāṭṭōm	பிரியமாட்டீர்கள் piriyamāṭṭīrkaḷ	பிரியமாட்டார்கள் piriyamāṭṭārkaḷ		பிரியா piriyā
negative	பிரியவில்லை piriyavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	பிரி piri			பிரியுங்கள் piriyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	பிரியாதே piriyātē			பிரியாதீர்கள் piriyātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of பிரிந்துவிடு (pirintuviṭu)		past of பிரிந்துவிட்டிரு (pirintuviṭṭiru)		future of பிரிந்துவிடு (pirintuviṭu)
progressive	பிரிந்துக்கொண்டிரு pirintukkoṇṭiru
effective	பிரியப்படு piriyappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	பிரிய piriya			பிரியாமல் இருக்க piriyāmal irukka
potential	பிரியலாம் piriyalām			பிரியாமல் இருக்கலாம் piriyāmal irukkalām
cohortative	பிரியட்டும் piriyaṭṭum			பிரியாமல் இருக்கட்டும் piriyāmal irukkaṭṭum
casual conditional	பிரிவதால் pirivatāl			பிரியாததால் piriyātatāl
conditional	பிரிந்தால் pirintāl			பிரியாவிட்டால் piriyāviṭṭāl
adverbial participle	பிரிந்து pirintu			பிரியாமல் piriyāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	பிரிகிற pirikiṟa	பிரிந்த pirinta	பிரியும் piriyum	பிரியாத piriyāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	பிரிகிறவன் pirikiṟavaṉ	பிரிகிறவள் pirikiṟavaḷ	பிரிகிறவர் pirikiṟavar	பிரிகிறது pirikiṟatu	பிரிகிறவர்கள் pirikiṟavarkaḷ	பிரிகிறவை pirikiṟavai
past	பிரிந்தவன் pirintavaṉ	பிரிந்தவள் pirintavaḷ	பிரிந்தவர் pirintavar	பிரிந்தது pirintatu	பிரிந்தவர்கள் pirintavarkaḷ	பிரிந்தவை pirintavai
future	பிரிபவன் piripavaṉ	பிரிபவள் piripavaḷ	பிரிபவர் piripavar	பிரிவது pirivatu	பிரிபவர்கள் piripavarkaḷ	பிரிபவை piripavai
negative	பிரியாதவன் piriyātavaṉ	பிரியாதவள் piriyātavaḷ	பிரியாதவர் piriyātavar	பிரியாதது piriyātatu	பிரியாதவர்கள் piriyātavarkaḷ	பிரியாதவை piriyātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	பிரிவது pirivatu		பிரிதல் pirital		பிரியல் piriyal

Noun

பிரி • (piri)

strand
twisted rope

Etymology 2

Causative of the verb above.

Verb

பிரி • (piri)

(transitive) to separate
to divide
to distinguish

Conjugation

Conjugation of பிரி (piri)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	பிரிக்கிறேன் pirikkiṟēṉ	பிரிக்கிறாய் pirikkiṟāy	பிரிக்கிறான் pirikkiṟāṉ	பிரிக்கிறாள் pirikkiṟāḷ	பிரிக்கிறார் pirikkiṟār	பிரிக்கிறது pirikkiṟatu
past	பிரித்தேன் pirittēṉ	பிரித்தாய் pirittāy	பிரித்தான் pirittāṉ	பிரித்தாள் pirittāḷ	பிரித்தார் pirittār	பிரித்தது pirittatu
future	பிரிப்பேன் pirippēṉ	பிரிப்பாய் pirippāy	பிரிப்பான் pirippāṉ	பிரிப்பாள் pirippāḷ	பிரிப்பார் pirippār	பிரிக்கும் pirikkum
future negative	பிரிக்கமாட்டேன் pirikkamāṭṭēṉ	பிரிக்கமாட்டாய் pirikkamāṭṭāy	பிரிக்கமாட்டான் pirikkamāṭṭāṉ	பிரிக்கமாட்டாள் pirikkamāṭṭāḷ	பிரிக்கமாட்டார் pirikkamāṭṭār	பிரிக்காது pirikkātu
negative	பிரிக்கவில்லை pirikkavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	பிரிக்கிறோம் pirikkiṟōm	பிரிக்கிறீர்கள் pirikkiṟīrkaḷ	பிரிக்கிறார்கள் pirikkiṟārkaḷ		பிரிக்கின்றன pirikkiṉṟaṉa
past	பிரித்தோம் pirittōm	பிரித்தீர்கள் pirittīrkaḷ	பிரித்தார்கள் pirittārkaḷ		பிரித்தன pirittaṉa
future	பிரிப்போம் pirippōm	பிரிப்பீர்கள் pirippīrkaḷ	பிரிப்பார்கள் pirippārkaḷ		பிரிப்பன pirippaṉa
future negative	பிரிக்கமாட்டோம் pirikkamāṭṭōm	பிரிக்கமாட்டீர்கள் pirikkamāṭṭīrkaḷ	பிரிக்கமாட்டார்கள் pirikkamāṭṭārkaḷ		பிரிக்கா pirikkā
negative	பிரிக்கவில்லை pirikkavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	பிரி piri			பிரியுங்கள் piriyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	பிரிக்காதே pirikkātē			பிரிக்காதீர்கள் pirikkātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of பிரித்துவிடு (pirittuviṭu)		past of பிரித்துவிட்டிரு (pirittuviṭṭiru)		future of பிரித்துவிடு (pirittuviṭu)
progressive	பிரித்துக்கொண்டிரு pirittukkoṇṭiru
effective	பிரிக்கப்படு pirikkappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	பிரிக்க pirikka			பிரிக்காமல் இருக்க pirikkāmal irukka
potential	பிரிக்கலாம் pirikkalām			பிரிக்காமல் இருக்கலாம் pirikkāmal irukkalām
cohortative	பிரிக்கட்டும் pirikkaṭṭum			பிரிக்காமல் இருக்கட்டும் pirikkāmal irukkaṭṭum
casual conditional	பிரிப்பதால் pirippatāl			பிரிக்காததால் pirikkātatāl
conditional	பிரித்தால் pirittāl			பிரிக்காவிட்டால் pirikkāviṭṭāl
adverbial participle	பிரித்து pirittu			பிரிக்காமல் pirikkāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	பிரிக்கிற pirikkiṟa	பிரித்த piritta	பிரிக்கும் pirikkum	பிரிக்காத pirikkāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	பிரிக்கிறவன் pirikkiṟavaṉ	பிரிக்கிறவள் pirikkiṟavaḷ	பிரிக்கிறவர் pirikkiṟavar	பிரிக்கிறது pirikkiṟatu	பிரிக்கிறவர்கள் pirikkiṟavarkaḷ	பிரிக்கிறவை pirikkiṟavai
past	பிரித்தவன் pirittavaṉ	பிரித்தவள் pirittavaḷ	பிரித்தவர் pirittavar	பிரித்தது pirittatu	பிரித்தவர்கள் pirittavarkaḷ	பிரித்தவை pirittavai
future	பிரிப்பவன் pirippavaṉ	பிரிப்பவள் pirippavaḷ	பிரிப்பவர் pirippavar	பிரிப்பது pirippatu	பிரிப்பவர்கள் pirippavarkaḷ	பிரிப்பவை pirippavai
negative	பிரிக்காதவன் pirikkātavaṉ	பிரிக்காதவள் pirikkātavaḷ	பிரிக்காதவர் pirikkātavar	பிரிக்காதது pirikkātatu	பிரிக்காதவர்கள் pirikkātavarkaḷ	பிரிக்காதவை pirikkātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	பிரிப்பது pirippatu		பிரித்தல் pirittal		பிரிக்கல் pirikkal

References

University of Madras (1924–1936), “பிரி”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “பிரி-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “பிரி-த்தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
Johann Philipp Fabricius (1779), “பிரி”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972