திருந்து

Tamil

Etymology

Derived from Proto-Dravidian *tirV- (“to be changed”).

Pronunciation

IPA^(key): /t̪ɪɾʊn̪d̪ʊ/, [t̪ɪɾʊn̪d̪ɯ]

Verb

திருந்து • (tiruntu) (intransitive)

to be rectified, reform
to improve, better

Conjugation

Conjugation of திருந்து (tiruntu)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	திருந்துகிறேன் tiruntukiṟēṉ	திருந்துகிறாய் tiruntukiṟāy	திருந்துகிறான் tiruntukiṟāṉ	திருந்துகிறாள் tiruntukiṟāḷ	திருந்துகிறார் tiruntukiṟār	திருந்துகிறது tiruntukiṟatu
past	திருந்தினேன் tiruntiṉēṉ	திருந்தினாய் tiruntiṉāy	திருந்தினான் tiruntiṉāṉ	திருந்தினாள் tiruntiṉāḷ	திருந்தினார் tiruntiṉār	திருந்தியது tiruntiyatu
future	திருந்துவேன் tiruntuvēṉ	திருந்துவாய் tiruntuvāy	திருந்துவான் tiruntuvāṉ	திருந்துவாள் tiruntuvāḷ	திருந்துவார் tiruntuvār	திருந்தும் tiruntum
future negative	திருந்தமாட்டேன் tiruntamāṭṭēṉ	திருந்தமாட்டாய் tiruntamāṭṭāy	திருந்தமாட்டான் tiruntamāṭṭāṉ	திருந்தமாட்டாள் tiruntamāṭṭāḷ	திருந்தமாட்டார் tiruntamāṭṭār	திருந்தாது tiruntātu
negative	திருந்தவில்லை tiruntavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	திருந்துகிறோம் tiruntukiṟōm	திருந்துகிறீர்கள் tiruntukiṟīrkaḷ	திருந்துகிறார்கள் tiruntukiṟārkaḷ		திருந்துகின்றன tiruntukiṉṟaṉa
past	திருந்தினோம் tiruntiṉōm	திருந்தினீர்கள் tiruntiṉīrkaḷ	திருந்தினார்கள் tiruntiṉārkaḷ		திருந்தின tiruntiṉa
future	திருந்துவோம் tiruntuvōm	திருந்துவீர்கள் tiruntuvīrkaḷ	திருந்துவார்கள் tiruntuvārkaḷ		திருந்துவன tiruntuvaṉa
future negative	திருந்தமாட்டோம் tiruntamāṭṭōm	திருந்தமாட்டீர்கள் tiruntamāṭṭīrkaḷ	திருந்தமாட்டார்கள் tiruntamāṭṭārkaḷ		திருந்தா tiruntā
negative	திருந்தவில்லை tiruntavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	திருந்து tiruntu			திருந்துங்கள் tiruntuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	திருந்தாதே tiruntātē			திருந்தாதீர்கள் tiruntātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of திருந்திவிடு (tiruntiviṭu)		past of திருந்திவிட்டிரு (tiruntiviṭṭiru)		future of திருந்திவிடு (tiruntiviṭu)
progressive	திருந்திக்கொண்டிரு tiruntikkoṇṭiru
effective	திருந்தப்படு tiruntappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	திருந்த tirunta			திருந்தாமல் இருக்க tiruntāmal irukka
potential	திருந்தலாம் tiruntalām			திருந்தாமல் இருக்கலாம் tiruntāmal irukkalām
cohortative	திருந்தட்டும் tiruntaṭṭum			திருந்தாமல் இருக்கட்டும் tiruntāmal irukkaṭṭum
casual conditional	திருந்துவதால் tiruntuvatāl			திருந்தாததால் tiruntātatāl
conditional	திருந்தினால் tiruntiṉāl			திருந்தாவிட்டால் tiruntāviṭṭāl
adverbial participle	திருந்தி tirunti			திருந்தாமல் tiruntāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	திருந்துகிற tiruntukiṟa	திருந்திய tiruntiya	திருந்தும் tiruntum	திருந்தாத tiruntāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	திருந்துகிறவன் tiruntukiṟavaṉ	திருந்துகிறவள் tiruntukiṟavaḷ	திருந்துகிறவர் tiruntukiṟavar	திருந்துகிறது tiruntukiṟatu	திருந்துகிறவர்கள் tiruntukiṟavarkaḷ	திருந்துகிறவை tiruntukiṟavai
past	திருந்தியவன் tiruntiyavaṉ	திருந்தியவள் tiruntiyavaḷ	திருந்தியவர் tiruntiyavar	திருந்தியது tiruntiyatu	திருந்தியவர்கள் tiruntiyavarkaḷ	திருந்தியவை tiruntiyavai
future	திருந்துபவன் tiruntupavaṉ	திருந்துபவள் tiruntupavaḷ	திருந்துபவர் tiruntupavar	திருந்துவது tiruntuvatu	திருந்துபவர்கள் tiruntupavarkaḷ	திருந்துபவை tiruntupavai
negative	திருந்தாதவன் tiruntātavaṉ	திருந்தாதவள் tiruntātavaḷ	திருந்தாதவர் tiruntātavar	திருந்தாதது tiruntātatu	திருந்தாதவர்கள் tiruntātavarkaḷ	திருந்தாதவை tiruntātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	திருந்துவது tiruntuvatu		திருந்துதல் tiruntutal		திருந்தல் tiruntal