திரு
Tamil
Etymology
Inherited from Old Tamil 𑀢𑀺𑀭𑀼 (tiru), cognate with Malayalam തിരു (tiru). Possibly from Sanskrit श्री (śrī), and if so, a doublet of ஶ்ரீ (śrī).
Pronunciation
- IPA(key): /t̪ɪɾʊ/, [t̪ɪɾɯ]
Audio: (file)
Noun
திரு • (tiru)
Usage notes
- It always comes before a person's name, never after it. This is in contrast to ஐயா (aiyā) or சார் (cār) which are placed after someone's name.
Adjective
திரு • (tiru)
- holy, sacred
- Synonym: ஶ்ரீ (śrī)
- honourable, respectable
- pure, untainted
Derived terms
- திருகோணமலை (tirukōṇamalai)
- திருக்குறள் (tirukkuṟaḷ)
- திருச்சபை (tiruccapai)
- திருச்சிராப்பள்ளி (tiruccirāppaḷḷi)
- திருத்தந்தை (tiruttantai)
- திருத்தலம் (tiruttalam)
- திருத்தூதர் (tiruttūtar)
- திருத்தொண்டர் (tiruttoṇṭar)
- திருநங்கை (tirunaṅkai)
- திருநம்பி (tirunampi)
- திருநீறு (tirunīṟu)
- திருநெல்வேலி (tirunelvēli)
- திருனர் (tiruṉar)
- திருப்பதி (tiruppati)
- திருப்பத்தூர் (tiruppattūr)
- திருப்பலி (tiruppali)
- திருப்பூர் (tiruppūr)
- திருப்பெயர் (tiruppeyar)
- திருமகள் (tirumakaḷ)
- திருமணம் (tirumaṇam)
- திருமண் (tirumaṇ)
- திருமறை (tirumaṟai)
- திருமலை (tirumalai)
- திருமால் (tirumāl)
- திருமுகம் (tirumukam)
- திருமுறை (tirumuṟai)
- திருமுழுக்கு (tirumuḻukku)
- திருவண்ணாமலை (tiruvaṇṇāmalai)
- திருவனந்தபுரம் (tiruvaṉantapuram)
- திருவருட்சாதனம் (tiruvaruṭcātaṉam)
- திருவல்லிக்கேணி (tiruvallikkēṇi)
- திருவள்ளூர் (tiruvaḷḷūr)
- திருவாத்தி (tiruvātti)
- திருவாரூர் (tiruvārūr)
- திருவிருந்து (tiruviruntu)
- திருவிளையாடல் (tiruviḷaiyāṭal)
- திருவிழா (tiruviḻā)
- திருவிவிலியம் (tiruviviliyam)
- திருவேங்கடம் (tiruvēṅkaṭam)
Descendants
- → Telugu: తిరు (tiru)
See also
- அவர்கள் (avarkaḷ)
References
- University of Madras (1924–1936), “திரு”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press