காறு

See also: கறு

Tamil

Pronunciation

  • IPA(key): /kaːrʊ/, [kaːrɯ]

Etymology 1

Cognate with Kannada ಕಾಱು (kāṟu) / ಕಾರು (kāru), Malayalam കാറുക (kāṟuka), Telugu క్రాయు (krāyu), Tulu ಕಾರುನಿ (kāruni).

Verb

காறு • (kāṟu) (intransitive)

  1. to hawk, retch, bring up phlegm, clear one's throat
  2. to taste bitter, acrid, musty or rancid (as stale food, edible tubers)
  3. (rare) to harbour revenge
Conjugation
Conjugation of காறு (kāṟu)
Derived terms
  • காறாக்கருணை (kāṟākkaruṇai)
  • காறித்துப்பு (kāṟittuppu)
  • காறியுமிழ் (kāṟiyumiḻ)
  • காறுகருணை (kāṟukaruṇai)

Etymology 2

Related to கறு (kaṟu).

Verb

காறு • (kāṟu) (uncommon)

  1. (intransitive) to be blackened
    Synonym: கறு (kaṟu)
Conjugation
Conjugation of காறு (kāṟu)

Etymology 3

Inherited from Proto-Dravidian *kāṯ- (“ploughshare”). Cognate with Kannada ಕಾಱು (kāṟu).

Noun

காறு • (kāṟu)

  1. ploughshare
    Synonym: கொழு (koḻu)
Declension
Declension of காறு (kāṟu)
singular plural
nominative காறு
kāṟu 		காறுகள்
kāṟukaḷ
vocative காறே
kāṟē 		காறுகளே
kāṟukaḷē
accusative காறை
kāṟai 		காறுகளை
kāṟukaḷai
dative காறுக்கு
kāṟukku 		காறுகளுக்கு
kāṟukaḷukku
benefactive காறுக்காக
kāṟukkāka 		காறுகளுக்காக
kāṟukaḷukkāka
genitive 1 காறுடைய
kāṟuṭaiya 		காறுகளுடைய
kāṟukaḷuṭaiya
genitive 2 காறின்
kāṟiṉ 		காறுகளின்
kāṟukaḷiṉ
locative 1 காறில்
kāṟil 		காறுகளில்
kāṟukaḷil
locative 2 காறிடம்
kāṟiṭam 		காறுகளிடம்
kāṟukaḷiṭam
sociative 1 காறோடு
kāṟōṭu 		காறுகளோடு
kāṟukaḷōṭu
sociative 2 காறுடன்
kāṟuṭaṉ 		காறுகளுடன்
kāṟukaḷuṭaṉ
instrumental காறால்
kāṟāl 		காறுகளால்
kāṟukaḷāl
ablative காறிலிருந்து
kāṟiliruntu 		காறுகளிலிருந்து
kāṟukaḷiliruntu

References

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.