கனை

See also: கணை

Tamil

Pronunciation

IPA^(key): /kɐnɐɪ̯/

Etymology 1

Cognate with Kannada ಕೆನೆ (kene), ಗನೆ (gane), Kodava ಕೆನೆ (kene), Malayalam കനെക്ക (kanekka), Toda கெந்ஃப் (kenf).

Verb

கனை • (kaṉai) (intransitive)

to sound, as a drum; to bellow, as a buffalo
Synonym: ஒலி (oli)
to neigh, as a horse; to bray, as a donkey
to laugh in contempt, ridicule, hum and haw
Synonym: கொக்கரி (kokkari)
to sound the aspirated soft consonants in Sanskrit
to mature; to grow round, as fruits
Synonym: திரளு (tiraḷu)
to become darkened
Synonym: இருளு (iruḷu)
to proceed in eager haste
Synonym: மூண்டுசெல் (mūṇṭucel)

Conjugation

Conjugation of கனை (kaṉai)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	கனைக்கிறேன் kaṉaikkiṟēṉ	கனைக்கிறாய் kaṉaikkiṟāy	கனைக்கிறான் kaṉaikkiṟāṉ	கனைக்கிறாள் kaṉaikkiṟāḷ	கனைக்கிறார் kaṉaikkiṟār	கனைக்கிறது kaṉaikkiṟatu
past	கனைத்தேன் kaṉaittēṉ	கனைத்தாய் kaṉaittāy	கனைத்தான் kaṉaittāṉ	கனைத்தாள் kaṉaittāḷ	கனைத்தார் kaṉaittār	கனைத்தது kaṉaittatu
future	கனைப்பேன் kaṉaippēṉ	கனைப்பாய் kaṉaippāy	கனைப்பான் kaṉaippāṉ	கனைப்பாள் kaṉaippāḷ	கனைப்பார் kaṉaippār	கனைக்கும் kaṉaikkum
future negative	கனைக்கமாட்டேன் kaṉaikkamāṭṭēṉ	கனைக்கமாட்டாய் kaṉaikkamāṭṭāy	கனைக்கமாட்டான் kaṉaikkamāṭṭāṉ	கனைக்கமாட்டாள் kaṉaikkamāṭṭāḷ	கனைக்கமாட்டார் kaṉaikkamāṭṭār	கனைக்காது kaṉaikkātu
negative	கனைக்கவில்லை kaṉaikkavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	கனைக்கிறோம் kaṉaikkiṟōm	கனைக்கிறீர்கள் kaṉaikkiṟīrkaḷ	கனைக்கிறார்கள் kaṉaikkiṟārkaḷ		கனைக்கின்றன kaṉaikkiṉṟaṉa
past	கனைத்தோம் kaṉaittōm	கனைத்தீர்கள் kaṉaittīrkaḷ	கனைத்தார்கள் kaṉaittārkaḷ		கனைத்தன kaṉaittaṉa
future	கனைப்போம் kaṉaippōm	கனைப்பீர்கள் kaṉaippīrkaḷ	கனைப்பார்கள் kaṉaippārkaḷ		கனைப்பன kaṉaippaṉa
future negative	கனைக்கமாட்டோம் kaṉaikkamāṭṭōm	கனைக்கமாட்டீர்கள் kaṉaikkamāṭṭīrkaḷ	கனைக்கமாட்டார்கள் kaṉaikkamāṭṭārkaḷ		கனைக்கா kaṉaikkā
negative	கனைக்கவில்லை kaṉaikkavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	கனை kaṉai			கனையுங்கள் kaṉaiyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	கனைக்காதே kaṉaikkātē			கனைக்காதீர்கள் kaṉaikkātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of கனைத்துவிடு (kaṉaittuviṭu)		past of கனைத்துவிட்டிரு (kaṉaittuviṭṭiru)		future of கனைத்துவிடு (kaṉaittuviṭu)
progressive	கனைத்துக்கொண்டிரு kaṉaittukkoṇṭiru
effective	கனைக்கப்படு kaṉaikkappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	கனைக்க kaṉaikka			கனைக்காமல் இருக்க kaṉaikkāmal irukka
potential	கனைக்கலாம் kaṉaikkalām			கனைக்காமல் இருக்கலாம் kaṉaikkāmal irukkalām
cohortative	கனைக்கட்டும் kaṉaikkaṭṭum			கனைக்காமல் இருக்கட்டும் kaṉaikkāmal irukkaṭṭum
casual conditional	கனைப்பதால் kaṉaippatāl			கனைக்காததால் kaṉaikkātatāl
conditional	கனைத்தால் kaṉaittāl			கனைக்காவிட்டால் kaṉaikkāviṭṭāl
adverbial participle	கனைத்து kaṉaittu			கனைக்காமல் kaṉaikkāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	கனைக்கிற kaṉaikkiṟa	கனைத்த kaṉaitta	கனைக்கும் kaṉaikkum	கனைக்காத kaṉaikkāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	கனைக்கிறவன் kaṉaikkiṟavaṉ	கனைக்கிறவள் kaṉaikkiṟavaḷ	கனைக்கிறவர் kaṉaikkiṟavar	கனைக்கிறது kaṉaikkiṟatu	கனைக்கிறவர்கள் kaṉaikkiṟavarkaḷ	கனைக்கிறவை kaṉaikkiṟavai
past	கனைத்தவன் kaṉaittavaṉ	கனைத்தவள் kaṉaittavaḷ	கனைத்தவர் kaṉaittavar	கனைத்தது kaṉaittatu	கனைத்தவர்கள் kaṉaittavarkaḷ	கனைத்தவை kaṉaittavai
future	கனைப்பவன் kaṉaippavaṉ	கனைப்பவள் kaṉaippavaḷ	கனைப்பவர் kaṉaippavar	கனைப்பது kaṉaippatu	கனைப்பவர்கள் kaṉaippavarkaḷ	கனைப்பவை kaṉaippavai
negative	கனைக்காதவன் kaṉaikkātavaṉ	கனைக்காதவள் kaṉaikkātavaḷ	கனைக்காதவர் kaṉaikkātavar	கனைக்காதது kaṉaikkātatu	கனைக்காதவர்கள் kaṉaikkātavarkaḷ	கனைக்காதவை kaṉaikkātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	கனைப்பது kaṉaippatu		கனைத்தல் kaṉaittal		கனைக்கல் kaṉaikkal

Derived terms

கனைப்பு (kaṉaippu)

Noun

கனை • (kaṉai)

sound, roar, resonance
Synonym: ஒலி (oli)

Declension

ai-stem declension of கனை (kaṉai)
	singular	plural
nominative	கனை kaṉai	கனைகள் kaṉaikaḷ
vocative	கனையே kaṉaiyē	கனைகளே kaṉaikaḷē
accusative	கனையை kaṉaiyai	கனைகளை kaṉaikaḷai
dative	கனைக்கு kaṉaikku	கனைகளுக்கு kaṉaikaḷukku
benefactive	கனைக்காக kaṉaikkāka	கனைகளுக்காக kaṉaikaḷukkāka
genitive 1	கனையுடைய kaṉaiyuṭaiya	கனைகளுடைய kaṉaikaḷuṭaiya
genitive 2	கனையின் kaṉaiyiṉ	கனைகளின் kaṉaikaḷiṉ
locative 1	கனையில் kaṉaiyil	கனைகளில் kaṉaikaḷil
locative 2	கனையிடம் kaṉaiyiṭam	கனைகளிடம் kaṉaikaḷiṭam
sociative 1	கனையோடு kaṉaiyōṭu	கனைகளோடு kaṉaikaḷōṭu
sociative 2	கனையுடன் kaṉaiyuṭaṉ	கனைகளுடன் kaṉaikaḷuṭaṉ
instrumental	கனையால் kaṉaiyāl	கனைகளால் kaṉaikaḷāl
ablative	கனையிலிருந்து kaṉaiyiliruntu	கனைகளிலிருந்து kaṉaikaḷiliruntu

Etymology 2

Related to கனம் (kaṉam), கஞல் (kañal). Compare the above.

Verb

கனை • (kaṉai) (intransitive)

to be crowded
Synonym: நெருங்கு (neruṅku)
to be intense
Synonym: மிகு (miku)
to sound, as a drum
Synonym: ஒலி (oli)

Conjugation

Conjugation of கனை (kaṉai)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
singular affective	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	கனைகிறேன் kaṉaikiṟēṉ	கனைகிறாய் kaṉaikiṟāy	கனைகிறான் kaṉaikiṟāṉ	கனைகிறாள் kaṉaikiṟāḷ	கனைகிறார் kaṉaikiṟār	கனைகிறது kaṉaikiṟatu
past	கனைந்தேன் kaṉaintēṉ	கனைந்தாய் kaṉaintāy	கனைந்தான் kaṉaintāṉ	கனைந்தாள் kaṉaintāḷ	கனைந்தார் kaṉaintār	கனைந்தது kaṉaintatu
future	கனைவேன் kaṉaivēṉ	கனைவாய் kaṉaivāy	கனைவான் kaṉaivāṉ	கனைவாள் kaṉaivāḷ	கனைவார் kaṉaivār	கனையும் kaṉaiyum
future negative	கனையமாட்டேன் kaṉaiyamāṭṭēṉ	கனையமாட்டாய் kaṉaiyamāṭṭāy	கனையமாட்டான் kaṉaiyamāṭṭāṉ	கனையமாட்டாள் kaṉaiyamāṭṭāḷ	கனையமாட்டார் kaṉaiyamāṭṭār	கனையாது kaṉaiyātu
negative	கனையவில்லை kaṉaiyavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
plural affective	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	கனைகிறோம் kaṉaikiṟōm	கனைகிறீர்கள் kaṉaikiṟīrkaḷ	கனைகிறார்கள் kaṉaikiṟārkaḷ		கனைகின்றன kaṉaikiṉṟaṉa
past	கனைந்தோம் kaṉaintōm	கனைந்தீர்கள் kaṉaintīrkaḷ	கனைந்தார்கள் kaṉaintārkaḷ		கனைந்தன kaṉaintaṉa
future	கனைவோம் kaṉaivōm	கனைவீர்கள் kaṉaivīrkaḷ	கனைவார்கள் kaṉaivārkaḷ		கனைவன kaṉaivaṉa
future negative	கனையமாட்டோம் kaṉaiyamāṭṭōm	கனையமாட்டீர்கள் kaṉaiyamāṭṭīrkaḷ	கனையமாட்டார்கள் kaṉaiyamāṭṭārkaḷ		கனையா kaṉaiyā
negative	கனையவில்லை kaṉaiyavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
imperative	கனை kaṉai			கனையுங்கள் kaṉaiyuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
negative imperative	கனையாதே kaṉaiyātē			கனையாதீர்கள் kaṉaiyātīrkaḷ
perfect	present		past		future
perfect	past of கனைந்துவிடு (kaṉaintuviṭu)		past of கனைந்துவிட்டிரு (kaṉaintuviṭṭiru)		future of கனைந்துவிடு (kaṉaintuviṭu)
progressive	கனைந்துக்கொண்டிரு kaṉaintukkoṇṭiru
effective	கனையப்படு kaṉaiyappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	கனைய kaṉaiya			கனையாமல் இருக்க kaṉaiyāmal irukka
potential	கனையலாம் kaṉaiyalām			கனையாமல் இருக்கலாம் kaṉaiyāmal irukkalām
cohortative	கனையட்டும் kaṉaiyaṭṭum			கனையாமல் இருக்கட்டும் kaṉaiyāmal irukkaṭṭum
casual conditional	கனைவதால் kaṉaivatāl			கனையாததால் kaṉaiyātatāl
conditional	கனைந்தால் kaṉaintāl			கனையாவிட்டால் kaṉaiyāviṭṭāl
adverbial participle	கனைந்து kaṉaintu			கனையாமல் kaṉaiyāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
adjectival participle	கனைகிற kaṉaikiṟa	கனைந்த kaṉainta	கனையும் kaṉaiyum	கனையாத kaṉaiyāta
verbal noun	singular				plural
verbal noun	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	கனைகிறவன் kaṉaikiṟavaṉ	கனைகிறவள் kaṉaikiṟavaḷ	கனைகிறவர் kaṉaikiṟavar	கனைகிறது kaṉaikiṟatu	கனைகிறவர்கள் kaṉaikiṟavarkaḷ	கனைகிறவை kaṉaikiṟavai
past	கனைந்தவன் kaṉaintavaṉ	கனைந்தவள் kaṉaintavaḷ	கனைந்தவர் kaṉaintavar	கனைந்தது kaṉaintatu	கனைந்தவர்கள் kaṉaintavarkaḷ	கனைந்தவை kaṉaintavai
future	கனைபவன் kaṉaipavaṉ	கனைபவள் kaṉaipavaḷ	கனைபவர் kaṉaipavar	கனைவது kaṉaivatu	கனைபவர்கள் kaṉaipavarkaḷ	கனைபவை kaṉaipavai
negative	கனையாதவன் kaṉaiyātavaṉ	கனையாதவள் kaṉaiyātavaḷ	கனையாதவர் kaṉaiyātavar	கனையாதது kaṉaiyātatu	கனையாதவர்கள் kaṉaiyātavarkaḷ	கனையாதவை kaṉaiyātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
gerund	கனைவது kaṉaivatu		கனைதல் kaṉaital		கனையல் kaṉaiyal

Derived terms

கனைவு (kaṉaivu)

Noun

கனை • (kaṉai)

density, crowdedness, closeness, intensity
Synonym: செறிவு (ceṟivu)
fulness, repletion
Synonym: நிறைவு (niṟaivu)
abundance
Synonym: மிகுதி (mikuti)

Declension

ai-stem declension of கனை (kaṉai)
	singular	plural
nominative	கனை kaṉai	கனைகள் kaṉaikaḷ
vocative	கனையே kaṉaiyē	கனைகளே kaṉaikaḷē
accusative	கனையை kaṉaiyai	கனைகளை kaṉaikaḷai
dative	கனைக்கு kaṉaikku	கனைகளுக்கு kaṉaikaḷukku
benefactive	கனைக்காக kaṉaikkāka	கனைகளுக்காக kaṉaikaḷukkāka
genitive 1	கனையுடைய kaṉaiyuṭaiya	கனைகளுடைய kaṉaikaḷuṭaiya
genitive 2	கனையின் kaṉaiyiṉ	கனைகளின் kaṉaikaḷiṉ
locative 1	கனையில் kaṉaiyil	கனைகளில் kaṉaikaḷil
locative 2	கனையிடம் kaṉaiyiṭam	கனைகளிடம் kaṉaikaḷiṭam
sociative 1	கனையோடு kaṉaiyōṭu	கனைகளோடு kaṉaikaḷōṭu
sociative 2	கனையுடன் kaṉaiyuṭaṉ	கனைகளுடன் kaṉaikaḷuṭaṉ
instrumental	கனையால் kaṉaiyāl	கனைகளால் kaṉaikaḷāl
ablative	கனையிலிருந்து kaṉaiyiliruntu	கனைகளிலிருந்து kaṉaikaḷiliruntu

References

University of Madras (1924–1936), “கனை-த்தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “கனை-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
University of Madras (1924–1936), “கனை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press

Tamil

Pronunciation

Etymology 1

Verb

Conjugation

Derived terms

Noun

Declension

Etymology 2

Verb

Conjugation

Derived terms

Noun

Declension

References

Further reading