विलापयति

Sanskrit

Etymology

    From विलीयते (vilīyate) + -आपयति (-āpayati).

    Pronunciation

    Verb

    विलापयति • (vilāpayati) third-singular indicative (causative, root विली)[1][2]

    1. causative of विलीयते (vilīyate)
      1. to cause to disappear
      2. to cause to be dissolved [with locative ‘in’]
      3. to melt

    Conjugation

    Present: विलापयति (vilāpayati), विलापयते (vilāpayate)
    Active Mediopassive
    Singular Dual Plural Singular Dual Plural
    Indicative
    Third विलापयति
    vilāpayati
    विलापयतः
    vilāpayataḥ
    विलापयन्ति
    vilāpayanti
    विलापयते
    vilāpayate
    विलापयेते
    vilāpayete
    विलापयन्ते
    vilāpayante
    Second विलापयसि
    vilāpayasi
    विलापयथः
    vilāpayathaḥ
    विलापयथ
    vilāpayatha
    विलापयसे
    vilāpayase
    विलापयेथे
    vilāpayethe
    विलापयध्वे
    vilāpayadhve
    First विलापयामि
    vilāpayāmi
    विलापयावः
    vilāpayāvaḥ
    विलापयामः / विलापयामसि¹
    vilāpayāmaḥ / vilāpayāmasi¹
    विलापये
    vilāpaye
    विलापयावहे
    vilāpayāvahe
    विलापयामहे
    vilāpayāmahe
    Imperative
    Third विलापयतु
    vilāpayatu
    विलापयताम्
    vilāpayatām
    विलापयन्तु
    vilāpayantu
    विलापयताम्
    vilāpayatām
    विलापयेताम्
    vilāpayetām
    विलापयन्ताम्
    vilāpayantām
    Second विलापय
    vilāpaya
    विलापयतम्
    vilāpayatam
    विलापयत
    vilāpayata
    विलापयस्व
    vilāpayasva
    विलापयेथाम्
    vilāpayethām
    विलापयध्वम्
    vilāpayadhvam
    First विलापयानि
    vilāpayāni
    विलापयाव
    vilāpayāva
    विलापयाम
    vilāpayāma
    विलापयै
    vilāpayai
    विलापयावहै
    vilāpayāvahai
    विलापयामहै
    vilāpayāmahai
    Optative/Potential
    Third विलापयेत्
    vilāpayet
    विलापयेताम्
    vilāpayetām
    विलापयेयुः
    vilāpayeyuḥ
    विलापयेत
    vilāpayeta
    विलापयेयाताम्
    vilāpayeyātām
    विलापयेरन्
    vilāpayeran
    Second विलापयेः
    vilāpayeḥ
    विलापयेतम्
    vilāpayetam
    विलापयेत
    vilāpayeta
    विलापयेथाः
    vilāpayethāḥ
    विलापयेयाथाम्
    vilāpayeyāthām
    विलापयेध्वम्
    vilāpayedhvam
    First विलापयेयम्
    vilāpayeyam
    विलापयेव
    vilāpayeva
    विलापयेम
    vilāpayema
    विलापयेय
    vilāpayeya
    विलापयेवहि
    vilāpayevahi
    विलापयेमहि
    vilāpayemahi
    Subjunctive
    Third विलापयात् / विलापयाति
    vilāpayāt / vilāpayāti
    विलापयातः
    vilāpayātaḥ
    विलापयान्
    vilāpayān
    विलापयाते / विलापयातै
    vilāpayāte / vilāpayātai
    विलापयैते
    vilāpayaite
    विलापयन्त / विलापयान्तै
    vilāpayanta / vilāpayāntai
    Second विलापयाः / विलापयासि
    vilāpayāḥ / vilāpayāsi
    विलापयाथः
    vilāpayāthaḥ
    विलापयाथ
    vilāpayātha
    विलापयासे / विलापयासै
    vilāpayāse / vilāpayāsai
    विलापयैथे
    vilāpayaithe
    विलापयाध्वै
    vilāpayādhvai
    First विलापयानि
    vilāpayāni
    विलापयाव
    vilāpayāva
    विलापयाम
    vilāpayāma
    विलापयै
    vilāpayai
    विलापयावहै
    vilāpayāvahai
    विलापयामहै
    vilāpayāmahai
    Participles
    विलापयत्
    vilāpayat
    विलापयमान / विलापयान²
    vilāpayamāna / vilāpayāna²
    Notes
    • The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.
    • ¹Vedic
    • ²Later Sanskrit

    Descendants

    • Dardic:
      • Shinaic:
        • Palula: bilóo, bilúu (Biori)
        • Shina: [script needed] (biloiki)

    References

    1. ^ Monier Williams (1899), “विली”, in A Sanskrit–English Dictionary, [], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 985.
    2. ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “vílīyatē”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 690