ملنا
Arabic
Verb
مِلْنَا • (milnā) (form I) /mil.naː/
- first-person plural past active/passive of مَالَ (māla)
Pahari-Potwari
Etymology
Etymology tree
Inherited from Old Punjabi ਮਿਲਿ (mili), from Apabhramsa 𑖦𑖰𑖩𑖂 (milaï), from Prakrit 𑀫𑀺𑀮𑀇 (milaï), from Sanskrit मिलति (milati).[1]
Verb
مِلْݨا (milṇā) (Gurmukhi ਮਿਲਣਾ)(intransitive)[2]
References
- ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “miláti”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 583
- ^ شیراز ،طاہِر [Tahir, Shiraz] (2016), “مِلناں”, in شِیرازُ الْلُّغات: پوٹھوہارِی لُغَت [Pothohari Dictionary] (in Urdu), Peshawar: گَنْدھارا ہِنْدْکو اَکَیڈَمِی (gandhārā hindko akaiḍamī) [Gandhara Hindko Academy], →ISBN, page 539, column 2.
Urdu
Etymology 1
Inherited from Sauraseni Prakrit 𑀫𑀺𑀮𑀤𑀺 (miladi), from Sanskrit मिलति (milati).
Pronunciation
- (Standard Urdu) IPA(key): /mɪl.nɑː/
Verb
مِلْنا • (milnā) (Hindi spelling मिलना)
Etymology 2
From Sanskrit मृद्नाति (mṛdnāti).
Pronunciation
- (Standard Urdu) IPA(key): /məl.nɑː/
Verb
مَلْنا • (malnā) (Hindi spelling मलना)