бѣлъ

Old Church Slavonic

Alternative forms

Etymology

From Proto-Slavic *bělъ (white).

Adjective

бѣлъ • (bělŭ)

  1. white

Declension

Short declension of бѣлъ (hard o/a stem)
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative бѣлъ
bělŭ
бѣло
bělo
бѣла
běla
бѣла
běla
бѣлѣ
bělě
бѣли
běli
бѣла
běla
бѣлꙑ
běly
genitive бѣла
běla
бѣлꙑ
běly
бѣлоу
bělu
бѣлоу
bělu
бѣлъ
bělŭ
бѣлъ
bělŭ
dative бѣлоу
bělu
бѣлѣ
bělě
бѣлома
běloma
бѣлама
bělama
бѣломъ
bělomŭ
бѣламъ
bělamŭ
accusative бѣлъ
bělŭ
бѣло
bělo
бѣлѫ
bělǫ
бѣла
běla
бѣлѣ
bělě
бѣлꙑ
běly
бѣла
běla
бѣлꙑ
běly
instrumental бѣломь
bělomĭ
бѣлоѭ
bělojǫ
бѣлома
běloma
бѣлама
bělama
бѣлꙑ
běly
бѣлами
bělami
locative бѣлѣ
bělě
бѣлѣ
bělě
бѣлоу
bělu
бѣлоу
bělu
бѣлѣхъ
bělěxŭ
бѣлахъ
bělaxŭ
vocative бѣлъ
bělŭ
бѣло
bělo
бѣла
běla
бѣла
běla
бѣлѣ
bělě
бѣли
běli
бѣла
běla
бѣлꙑ
běly
Long declension of бѣлъ (hard o/a stem)
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative бѣлꙑи
bělyi
бѣлоѥ
běloje
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлѣи
bělěi
бѣлии
bělii
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлꙑѩ
bělyję
genitive бѣлаѥго
bělajego
бѣлꙑѩ
bělyję
бѣлоую
běluju
бѣлоую
běluju
бѣлꙑихъ
bělyixŭ
бѣлꙑихъ
bělyixŭ
dative бѣлоуѥмоу
bělujemu
бѣлѣи
bělěi
бѣлꙑима
bělyima
бѣлꙑима
bělyima
бѣлꙑимъ
bělyimŭ
бѣлꙑимъ
bělyimŭ
accusative бѣлꙑи
bělyi
бѣлоѥ
běloje
бѣлѫѭ
bělǫjǫ
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлѣи
bělěi
бѣлꙑѩ
bělyję
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлꙑѩ
bělyję
instrumental бѣлꙑимь
bělyimĭ
бѣлѫѭ
bělǫjǫ
бѣлꙑима
bělyima
бѣлꙑима
bělyima
бѣлꙑими
bělyimi
бѣлꙑими
bělyimi
locative бѣлѣѥмь
bělějemĭ
бѣлѣи
bělěi
бѣлоую
běluju
бѣлоую
běluju
бѣлꙑихъ
bělyixŭ
бѣлꙑихъ
bělyixŭ
vocative бѣлꙑи
bělyi
бѣлоѥ
běloje
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлѣи
bělěi
бѣлии
bělii
бѣлаꙗ
bělaja
бѣлꙑѩ
bělyję

Derived terms

  • Бѣлъградъ (Bělŭgradŭ, Belgrade)
  • бѣлость (bělostĭ, whiteness)

See also

Colors in Old Church Slavonic · шари (šari) (layout · text)
     бѣлъ (bělŭ), плавъ (plavŭ)      сивъ (sivŭ), сѣръ (sěrŭ), соуръ (surŭ)      чрьнъ (črĭnŭ), галъ (galŭ), смаглъ (smaglŭ)
             чрьвл҄енъ (črĭvlʹjenŭ), роумѣнъ (ruměnŭ); багъръ (bagŭrŭ)              смѣдъ (smědŭ)              жлътъ (žlŭtŭ), роусъ (rusŭ)
                          зеленъ (zelenŭ)             
                                       син҄ь (sinʹĭ)
                                      

Old East Slavic

Etymology

From Proto-Slavic *bělъ (white). Cognates include Old Church Slavonic бѣлъ (bělŭ) and Old Polish biał.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbeːlʊ//ˈbʲeːlʊ//ˈbʲɛːl/, /ˈbʲeːl/
  • (ca. 9th CE) IPA(key): /ˈbeːlʊ/
  • (ca. 11th CE) IPA(key): /ˈbʲeːlʊ/
  • (ca. 13th CE) IPA(key): /ˈbʲɛːl/, /ˈbʲeːl/

  • Hyphenation: бѣ‧лъ

Adjective

бѣлъ (bělŭ)

  1. white

Declension

Derived terms

Descendants

  • Old Ruthenian: бѣ́лый (bě́lyj)
  • Russian: бе́лый (bélyj)

References

  • Sreznevsky, Izmail I. (1893), “бѣлыи”, in Матеріалы для Словаря древне-русскаго языка по письменнымъ памятникамъ [Materials for the Dictionary of the Old East Slavic Language Based on Written Monuments]‎[1] (in Russian), volume 1 (А – К), Saint Petersburg: Department of Russian Language and Literature of the Imperial Academy of Sciences, column 218