бѣлый

Church Slavonic

Adjective

бѣлый (bělyj)

  1. (Russian Church Slavonic) white
    • Elizabeth Bible, Luke 9.29:
      И҆ бы́сть є҆гда̀ молѧ́шесѧ, видѣ́нїе лица̀ є҆гѡ̀ и҆́но, и҆ ѡ҆дѣѧ́нїе є҆гѡ̀ бѣло̀ блиста́ѧсѧ.
      I býstĭ egdà molę́šesę, vidě́nije licà egò íno, i oděję́nije egò bělò blistájęsę.
      And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering.

Declension

This adjective needs an inflection-table template.

Russian

Adjective

бѣ́лый • (bě́lyj)

  1. Pre-1918 spelling of бе́лый (bélyj).
    • 1916, Николай Карловичъ Кульманъ [Nikolai Karlovich Kulman], Методика русскаго языка [Methodology of the Russian Language], first two lines of a mnemonic poem made up of words with ⟨ѣ⟩, page 182:
      Бѣлый, блѣдный, бѣдный бѣсъ
      Убѣжалъ голодный въ лѣсъ.
      [Бе́лый, бле́дный, бе́дный бес
      Убежа́л голо́дный в лес.]
      Bě́lyj, blě́dnyj, bě́dnyj běs
      Uběžál golódnyj v lěs.
      The poor pale white fiend
      Ran off hungry into the wood.

Declension