úrr
Old Norse
Etymology
From Proto-Norse *ᚢᚱᛁᛉ (*uriʀ) or *ᚢᚱᚨᛉ (*uraʀ)?, from a Proto-Germanic *ūraz/*ūruz.
Noun
úrr m
- aurochs, Bos primigenius (extinct European mammal)
Declension
| masculine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | úrr | úrrinn | úrir, úrar | úrirnir, úrarnir |
| accusative | úr | úrinn | úri | úrina |
| dative | úr | úrinum | úrum | úrunum |
| genitive | úrar, úrs | úrarins, úrsins | úri, úra | úrina, úrana |