wykierować

Polish

Etymology

    From wy- + kierować.[1] First attested in 1656–1688.[2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /vɘ.kjɛˈrɔ.vat͡ɕ/
    • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
    • Syllabification: wy‧kie‧ro‧wać

    Verb

    wykierować pf (imperfective wykierowywać)

    1. (transitive) to guide (to place or cause to move in a certain direction)
    2. (transitive) to guide (to influence who someone will become) [with na (+ accusative) ‘to what carreer’]
    3. (transitive) to get into (to cause someone to be in a particular situation)
    4. (reflexive with się, colloquial) to become (to achieve maturity in life or a specific profession)
    5. (reflexive with się) to get into (to be in a particular situation as a result of one's actions)
    6. (reflexive with się, obsolete) to guide (to turn in a particular direction)
      1. (intransitive, Middle Polish) to guide (to turn in a particular direction)

    Conjugation

    Conjugation of wykierować pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wykierować
    future tense 1st wykieruję wykierujemy
    2nd wykierujesz wykierujecie
    3rd wykieruje wykierują
    impersonal wykieruje się
    past tense 1st wykierowałem,
    -(e)m wykierował
    wykierowałam,
    -(e)m wykierowała
    wykierowałom,
    -(e)m wykierowało
    wykierowaliśmy,
    -(e)śmy wykierowali
    wykierowałyśmy,
    -(e)śmy wykierowały
    2nd wykierowałeś,
    -(e)ś wykierował
    wykierowałaś,
    -(e)ś wykierowała
    wykierowałoś,
    -(e)ś wykierowało
    wykierowaliście,
    -(e)ście wykierowali
    wykierowałyście,
    -(e)ście wykierowały
    3rd wykierował wykierowała wykierowało wykierowali wykierowały
    impersonal wykierowano
    conditional 1st wykierowałbym,
    bym wykierował
    wykierowałabym,
    bym wykierowała
    wykierowałobym,
    bym wykierowało
    wykierowalibyśmy,
    byśmy wykierowali
    wykierowałybyśmy,
    byśmy wykierowały
    2nd wykierowałbyś,
    byś wykierował
    wykierowałabyś,
    byś wykierowała
    wykierowałobyś,
    byś wykierowało
    wykierowalibyście,
    byście wykierowali
    wykierowałybyście,
    byście wykierowały
    3rd wykierowałby,
    by wykierował
    wykierowałaby,
    by wykierowała
    wykierowałoby,
    by wykierowało
    wykierowaliby,
    by wykierowali
    wykierowałyby,
    by wykierowały
    impersonal wykierowano by
    imperative 1st niech wykieruję wykierujmy
    2nd wykieruj wykierujcie
    3rd niech wykieruje niech wykierują
    passive adjectival participle wykierowany wykierowana wykierowane wykierowani wykierowane
    anterior adverbial participle wykierowawszy
    verbal noun wykierowanie

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “wykierować”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ WYKIEROWAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], (Can we date this quote?)

    Further reading