wyględać

Old Polish

Etymology

    From wy- + ględać. First attested in the fifteenth century. Compare Old Czech vyhledati and Old Slovak vyhľadať.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /viɡlʲæ̃dat͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /viɡlʲæ̃dat͡ɕʲ/

    Verb

    wyględać impf

    1. to look out for; to await
      • 1930 [c. 1455], “Tob”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)transliteration, transcription, 11, 5:
        Anna, matka gego, na kozdi dzen wiglyødala a syadala na wyrzchu geney gori podle drogy, otkødze moglabi swego sina z daleka zazrzecz gydøcego
        [Anna, matka jego, na kożdy dzień wyględała a siadała na wirzchu jenej gory podle drogi, otkądże mogłaby swego syna z daleka zaźrzeć jidącego]

    Derived terms

    nouns
    • wyględacz
    • wyględanie
    • wyględca
    verbs

    Descendants

    • Polish: wyglądać
    • Silesian: wyglōndać

    References

    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “wyględać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN