wróg

• warg

Inherited from Proto-Slavic *vorgъ.

• IPA^(key): /ˈvrok/
• Rhymes: -ok
• Syllabification: wróg

wróg m pers

1. enemy

   Synonyms: niedrëch, nieprzëjacél, nieprzëcél

• Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “wróg”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi‎^[1]

Inherited from Proto-Slavic *vorgъ (“enemy”).

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /vrɔːk/
• IPA^(key): (15^th CE) /vrok/

wróg m pers

1. (attested in Lesser Poland) enemy, foe
   • c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎^{scan transliteration, transcription}, Miechów, page cr 5:

     By on racil... nas urogow nasih uidomih y neuidomih uhouach

     [By on raczył... nas wrogow naszych widomych i niewidomych uchować]

   • c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎^{scan transliteration, transcription}, Miechów, page cr 8:

     Nepriiacele, to sø dyably, urocy cloueca gresnego, gloz sø, praui, scrvsena vslisely (hostes ululatum contritionis audierunt Jer 48, 5)

     [Nieprzyjaciele, to są dyjabli, wrodzy człowieka grzesznego, głos są, prawi, skruszenia usłyszeli (hostes ululatum contritionis audierunt Jer 48, 5)]

2. murderer
   • 1930 [c. 1455], “Num”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎^{transliteration, transcription}, 35, 18:

     Iestli drzewem kto vrazon søøcz vmarlbi, nad krwyø wrogv (percussoris) pomsczono bødze

     [Jestli drzewem kto urażon sąc umarłby, nad krwią wrogu (percussoris) pomszczono będzie]

• Polish: wróg
• Silesian: wrōg

• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “wróg”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Inherited from Old Polish wróg.

• IPA^(key): /ˈvruk/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -uk
• Syllabification: wróg
• Homophone: Wruk

wróg m pers (female equivalent (rare) wrogini)

1. enemy, foe

• wróg in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• wróg in Polish dictionaries at PWN