wrogini

From wróg +‎ -ini.

• IPA^(key): /vrɔˈɡi.ɲi/
• Rhymes: -iɲi
• Syllabification: wro‧gi‧ni

wrogini f

1. (rare) female equivalent of wróg (“enemy, foe”)

   Synonym: nieprzyjacielka

   • 1996, Anna Bojarska, Maria Bojarska, Siostry B., Warszawa: Twój Styl:

     Chociaż po czarnej liście peerelowskiej trafiłaś - dzięki kolejnym wrogom, a może wroginiom - na czarną listę Demokratycznego Samizdatu.

     Although after the PPR blacklist you ended up - thanks to your next enemies, or maybe lady enemies - on the Democratic Samizdat blacklist.

   • 2004, Manuela Gretkowska, Europejka, Warszawa: W.A.B., →ISBN:

     – I tak zostałam "wroginią publiczną".

     "And that's how I became the "public enemy.""

• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wrogini”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 722