wiōnzać

Silesian

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂enǵʰ-der.
Proto-Slavic *vę̄zàti
Old Polish więzać
Silesian wiōnzać

    Inherited from Old Polish więzać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvjon.zat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -onzat͡ɕ
    • Syllabification: wiōn‧zać

    Verb

    wiōnzać impf (perfective powiōnzać)

    1. (transitive) to bind, to tie
      Synonym: pantać
    2. (transitive) to associate, to connect, to relate
    3. (reflexive with sie) to entail, to involve

    Conjugation

    Conjugation of wiōnzać impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wiōnzać
    present tense 1st wiōnżã wiōnżymy
    2nd wiōnżesz wiōnżecie
    3rd wiōnże wiōnżōm
    past tense 1st wiōnzołch,
    wiōnzołech,
    wiōnzoł żech         		wiōnzałach
    wiōnzała żech         		wiōnzałoch1)
    wiōnzało żech    1)     		wiōnzalimy,
    wiōnzalichmy         		wiōnzałymy,
    wiōnzałychmy
    2nd wiōnzołś,
    wiōnzołeś,
    wiōnzoł żeś         		wiōnzałaś
    wiōnzała żeś         		wiōnzałoś1)
    wiōnzało żeś    1)     		wiōnzaliście,
    wiōnzali żeście         		wiōnzałyście,
    wiōnzały żeście
    3rd wiōnzoł wiōnzała wiōnzało wiōnzali wiōnzały
    future tense 1st bydã wiōnzoł,
    bydã wiōnzać     		bydã wiōnzała,
    bydã wiōnzać     		bydã wiōnzało,1)
    bydã wiōnzać     		bydymy wiōnzali,
    bydymy wiōnzać     		bydymy wiōnzały,
    bydymy wiōnzać
    2nd bydziesz wiōnzoł,
    bydziesz wiōnzać     		bydziesz wiōnzała,
    bydziesz wiōnzać     		bydziesz wiōnzało,1)
    bydziesz wiōnzać     		bydziecie wiōnzali,
    bydziecie wiōnzać     		bydziecie wiōnzały,
    bydziecie wiōnzać
    3rd bydzie wiōnzoł,
    bydzie wiōnzać     		bydzie wiōnzała,
    bydzie wiōnzać     		bydzie wiōnzało,
    bydzie wiōnzać     		bydōm wiōnzali,
    bydōm wiōnzać     		bydōm wiōnzały,
    bydōm wiōnzać
    pluperfect tense2)
    		 1st bōłch wiōnzoł,
    bōłech wiōnzoł,
    bōł żech wiōnzoł         		byłach wiōnzała
    była żech wiōnzała         		byłoch wiōnzało1)
    było żech wiōnzało    1)     		byli my wiōnzali,
    bylichmy wiōnzali         		były my wiōnzały,
    byłychmy wiōnzały
    2nd bōłś wiōnzoł,
    bōłeś wiōnzoł,
    bōł żeś wiōnzoł         		byłaś wiōnzała
    była żeś wiōnzała         		byłoś wiōnzało1)
    było żeś wiōnzało    1)     		byliście wiōnzali,
    byli żeście wiōnzali         		byłyście wiōnzały,
    były żeście wiōnzały
    3rd bōł wiōnzoł była wiōnzała było wiōnzało1)
         		były my wiōnzali,
    byłychmy wiōnzali         		były wiōnzały
    conditional 1st bych wiōnzoł bych wiōnzała byście wiōnzali by my wiōnzały,
    bychmy wiōnzały
    2nd byś wiōnzoł byś wiōnzała byście wiōnzali byście wiōnzały
    3rd by wiōnzoł by wiōnzała by wiōnzało by wiōnzali by wiōnzały
    imperative 1st niych wiōnżã wiōnżmy
    2nd wiōnż wiōnżcie
    3rd niych wiōnże niych wiōnżōm
    active adjectival participle wiōnżōncy wiōnżōncŏ wiōnżōnce wiōnżōncy wiōnżōnce
    passive adjectival participle wiōnzany wiōnzanŏ wiōnzane wiōnzani wiōnzane
    verbal noun wiōnzanie
    1) Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.
    2) The pluperfect is either archaic or obsolete and now used for conditional in the past.
    adjective
    noun
    • wyndzeł
    verb
    • wiynzić impf

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.