twarz

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *tvarь. First attested in the fifteenth century. By surface analysis, deverbal from tworzyć.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /tfaːr̝/
    • IPA(key): (15th CE) /tfɒr̝/

    Noun

    twarz f

    1. creation (something created such as an invention or artwork)
      • 1874-1891 [Fifteenth century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[2], [3], [4], volume XXV, page 218:
        Werzimi, is czø wiszlusza then, ... gego wsza twarzsz slusza
        [Wierzymy, iż cię wysłusza ten, ... jego wsza twarz słusza]
    2. creation (all which exists)
      • 1874-1891 [1444], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[5], [6], [7], volume XXIII, page 310:
        Machina puschca albo twarz (ut trina rerum machina caelestium, terrestrium et inferorum condita flectat genu iam subdita)
        [Machina puszka albo twarz (ut trina rerum machina caelestium, terrestrium et inferorum condita flectat genu iam subdita)]
    3. (attested in Greater Poland) form, shape, figure
      • 1930 [c. 1455], “I Reg”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)transliteration, transcription, 28, 14:
        Y rzecze nyewyasta ku Saulowy: bogym (deos) wydzala gydøcze s zemye. Tedi Saul rzecze: Iaka twarz gego (qualis est forma eius)?
        [I rzecze niewiasta ku Saulowi: bogim (deos) widziała jidące z ziemie. Tedy Saul rzecze: Jaka twarz jego (qualis est forma eius)?]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 44r:
        Egregia forma vyborna thwarz vel oblycze
        [Egregia forma wyborna twarz vel oblicze]
    4. (attested in Greater Poland) face (front part of the head)
      • 1930 [c. 1455], “Gen”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)transliteration, transcription, 24, 47:
        Ya gesm gey zawyeszyl navsznycze na okrassenye gey twarzi (ad ornandam faciem)
        [Ja jeśm jej zawiesił nausznice na okraszenie jej twarzy (ad ornandam faciem)]
      • 1979 [c. 1500], Ladislas of Gielniów, “Rzepka Wojciech R. Pieśni Władysława z Gielniowa nowo odnalezione”, in Wiesław Wydra, editor, Studia Polonistyczne, volume 6, numbers 167-201, Gniezno, page 177:
        Veronica, pany szwyatha... thwarz Cristovą myecz sządala
        [Weronika pani święta... twarz Krystowę mieć żądała]
    5. face (front or outer surface of an object)
    6. face, person
      Synonyms: człowiek, osoba
    7. mistranslation of Old Czech and corruption of Old Polish twierdza
      • 1930 [c. 1455], “Gen”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)transliteration, transcription, 22, 17:
        Twe plemyø opwyte twarzy y grodi twich nyeprzyaczyelow *bodzesz myecz (possidebit semen tuum portas inimicorum suorum)
        [Twe plemię obfite twarzy i grody twych nieprzyjacielow będziesz mieć (possidebit semen tuum portas inimicorum suorum)]

    Derived terms

    nouns
    • cudna twarz
    • męska twarz
    • płażąca twarz
    • rodząca twarz

    Descendants

    • Polish: twarz
    • Silesian: twŏrz

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish twarz. By surface analysis, deverbal from tworzyć. Displaced lico, now considered poetic.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈtfaʂ/
      • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /tfɒr̝/, (17th–18th c.) /tfɒʂ/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -aʂ
      • Syllabification: twarz

      Noun

      twarz f (diminutive twarzyczka, related adjective twarzowy)

      1. (countable) face (front part of head)
        Synonyms: buzia, dziób, facjata, gęba, japa, morda, lico, oblicze, ryj
      2. (countable) face (aspect of the character or nature of someone)
        Synonym: oblicze
      3. (countable) face (person)
        Synonyms: człowiek, osoba
      4. (uncountable) face (good reputation; standing, in the eyes of others)
      5. (countable) face (aspect of the character or nature of someone or something)

      Declension

      Derived terms

      adjectives
      • bez twarzy
      • z ludzką twarzą
      adverbs
      interjections
      nouns
      • blada twarz
      • twarz pokerzysty
      verbs
      • być do twarzy impf
      • krew uderzyła do twarzy pf, krew uderza do twarzy impf
      • mieć wypisane na twarzy impf
      • napluć w twarz pf, pluć w twarz impf
      • odpłynąć z twarzy pf, odpływać z twarzy impf
      • paść na twarz pf, padać na twarz impf
      • przywołać na twarz wyraz pf, przywoływać na twarz wyraz impf
      • przywołać uśmiech na twarz pf, przywoływać uśmiech na twarz impf
      • śmiać się w twarz impf
      adverb

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), twarz is one of the most used words in Polish, appearing 8 times in scientific texts, 3 times in news, 2 times in essays, 106 times in fiction, and 30 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 149 times, making it the 386th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “twarz”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 615

      Further reading